بررسی تأثیر ان استیل سیستئین به عنوان درمان کمکی در بهبود علایم منفی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مداوم: یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسو بیخبر با کنترل دارونما
چکیده
با وجود اینکه علائم منفیِ اسکیزوفرنی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آن سنگینی میکند، هنوز هیچ درمان کاملاً اثربخشی برای این قبیل علائم ابداع نشده است. اخیراً به اثبات رسیده که ناهنجاریهای موجود در مسیرهای استرس اکسیداتیو در پاتوفیزیولوژی اسکیزوفرنی دخیل هستند و توجه به عوامل آنتیاکسیدان برای مورد هدف قرار دادن علائم اسکیزوفرنی، رو به افزایش است. اِناستیلسیستئین یک آنتیاکسیدان قوی با ویژگیهای محافظت از نورون است. هدف از این مطالعه، ارزیابی تأثیرات احتمالی اِناستیلسیستئین به صورت کمکی با ریسپریدون برای درمان علائم منفی اسکیزوفرنی است. مواد و روش¬ها: در این مطالعه تصادفی، دو سو بیخبر، کنترل شده با دارونما ، 42 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی مداوم که در خرده مقیاس منفی از panss دارای نمره 20 یا بالاتر بودند، در مرحله فعالِ بیماریشان (نمره کلی panss حداقل 60 باشد) وارد مطالعه شدند. شرکتکنندگان برای دریافت اِناستیلسیستئین (2 گرم در روز) به اضافه ریسپریدون (6 میلیگرم در روز) یا دارونما به اضافه ریسپریدون (6 میلیگرم در روز) برای مدت 8 هفته به طور مساوی تصادفیسازی شدند. شرکتکنندگان هر 2 هفته یکبار با استفاده از panss درجهبندی شدند و کاهش خرده مقیاس منفی از panss به عنوان پیامد اوّلیه ما در نظر گرفته شد. نتایج: در نقطه پایانی این مطالعه، بیمارانِ درمان شده با اِن استیل سیستئین نسبت به گروه دارونما به طور معنیداری در مقیاس کلی سندرم مثبت و منفی (006/0=p) و خرده مقیاس منفی (p کمتر از 001/0) بهبود بیشتری را نشان دادند، امّا این تفاوت برای خرده مقیاس¬های مثبت و آسیب شناسی روانی عمومی، معنیدار نبود. هیچ تفاوت معنیداری در فراوانی عوارض جانبی بین دو گروه وجود نداشت. نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که افزودن اِناستیلسیستئین به درمان بیماران، یک استراتژی کمکی ایمن و اثربخش برای کاهش علائم منفی اسکیزوفرنی است.