مقاله

بررسی فنوتیپ و ژنوتیپ مقاومت آمینوگلیکوزیدی در سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین جدا شده از عفونت های بیمارستانی

چکیده

پیش زمینه و هدف: آمینوگلیکوزیدها عوامل باکتری کش قدرتمندی هستند که اغلب به صورت ترکیبی همراه با بتالاکتام ها یا گلیکوپپتیدها در درمان عفونت های استافیلو کوکی مصرف می شوند. هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی فنوتیپ و ژنوتیپ مقاومت آمینوگلیکوزیدی در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از عفونت های بیمارستانی است.مواد و روش ها:طی مدت هشت ماه از98 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های کلینیکی، 53 مورد به عنوان mrsa ایزوله گردید.حساسیت این ایزوله ها نسبت به امینو گلیکوزیدها به روش دیسک دیفیوژن بررسی و mic تعیین گردید. در نهایت ژن های ( ant(4′)-ia, aph(3′)-iiia. aac(6′)/aph(2′ با روش pcr ارزیابی شدند.نتایج: 3/77و4/26 درصد ایزوله ها نسبت به جنتا میسین ونتیل میسین مقاوم بودند. بر طبق نتایج حاصل 3/77 درصد ایزوله ها دارای ژن aac(6′)/aph(2′) و 9/16 درصد ایزوله ها دارای ژن aph(3′)-iiia و8/1 درصد ایزوله ها دارای ژن ant(4′)-ia بودند. همچنین 9/16درصد ایزوله ها دارای هردو ژن aac(6′)/aph(2′) و aph(3′)-iiia بودند و 8/1 درصد ایزوله ها دارای هر سه ژن بودند.نتیجه گیری: شیوع بالای ژن های مقاومت آمینوگلیکوزیدی و همچنین میزان بالای حداقل غلظت بازدارندگی رشد در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در این بیمارستان نشان دهنده فشار انتخابی آنتی بیوتیکی ناشی از مصرف بالای آمینوگلیکوزیدها در این بیمارستان است و این نکته حائز اهمیت باید مورد توجه کمیته کنترل عفونت بیمارستان قرار گیرد.

اسناد مشابه