اثر انفوزیون پروپوفول در دو دوز متفاوت بر پاسخ های قلبی ـ عروقی در بیماران کاندید جراحی سپتوپلاستی
چکیده
زمینه و هدف : پیرامون حداقل دوز پروپوفول برای نگهداری بیهوشی اجماع کلی وجود ندارد. هدف این مطالعه بررسی اثر انفوزیون پروپوفول در دو دوز متفاوت بر پاسخ های قلبی ـ عروقی در بیماران کاندید جراحی سپتوپلاستی بود. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی 58 بیمار 15 تا 55 ساله کاندید عمل جراحی سپتو پلاستی بینی به صورت تصادفی به دو گروه الف(انفوزیون پروپوفل با دوز 50 میکروگرم برکیلوگرم وزن در دقیقه) و گروه ب ( انفوزیون پروپوفل با دوز100 میکروگرم برکیلوگرم وزن در دقیقه) تقسیم شدند. پس از القای بیهوشی و انتوباسیون انفوزیون پروپوفول با دو دوز متفاوت آغاز گردید، فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و متوسط شریانی در دقایق 0، 2، 5، 10، 15 ،20، 30،45 و 60 پس از شروع انفوزیون، اندازه گیری شد. هم چنین عمق بیهوشی بیماران طی عمل جراحی و زمان بیدار شدن بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با آزمون های آماری تی مستقل و آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: زمان بیدار شدن در گروه الف(19/3± 71/28) و در گروه ب)29/5± 00/31) دقیقه بود که تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد(05/0p>). تغییرات ضربان قلب و میزان کاهش فشار خون سیستولی، دیاستولی و متوسط شریانی در دقایق مختلف در یک گروه و هم چنین در مقایسه دو گروه با یک دیگر نیز تفاوت معنی داری نداشت(05/0p>). نتیجه گیری: افزایش دوز پروپوفول از50 به 100 میکروگرم برکیلوگرم وزن در دقیقه تأثیری در عمق بیهوشی، پاسخ های قلبی عروقی و زمان بیدار شدن بیماران ندارد، لذا انفوزیون دوز پایین تر پروپوفول در حین بیهوشی توصیه می شود.