بهینه سازی شرایط استفاده از آنزیم های پروتئاز و همی سلولاز در فرمولاسیون نان ویفر
چکیده
مقدمه: با توجه به مسائل اقتصادی در راستای کاهش هزینه های تولید، تقاضای تولیدکنندگان در رابطه با کاهش انرژی مصرفی، کاهش قیمت تمام شده، تسریع فرایند و همچنین بهبود کیفیت محصول نهایی در تولید محصولاتی نظیر نان ویفر افزایش یافته است. مواد و روش ها: در این تحقیق اثر استفاده از مقادیر مختلف آنزیمهای پروتئاز (0.05-0.005 درصد وزنی آرد) و همی سلولاز (0.05-0.005 درصد وزنی آرد)، کاهش آب مصرفی فرمولاسیون (20-0 درصد)، زمان استراحت دهی خمیر (30-0 دقیقه) و زمان پخت (150-90 ثانیه) بر روی کاهش ویسکوزیته خمیر و برخی ویژگی های کیفی نان ویفر نظیر رطوبت، تردی و رنگ مورد بررسی قرار گرفت و بهینه سازی شرایط فرایند جهت تعیین فرمولاسیون بهینه تولید نان ویفر با استفاده از روش رویه پاسخ صورت پذیرفت. یافته ها: نتایج آزمون ها حاکی از آن بودند که اگرچه در محدودههای تعیین شده توسط پیش آزمون، تاثیر میزان همی سلولاز بر ویسکوزیته معنی دار (p£0.05) نمی باشد ولی کاهش میزان آب، افزایش میزان پروتئاز و زمان استراحت دهی، باعث کاهش ویسکوزیته خمیرمیشوند ضمن اینکه تردی و رطوبت محصول نهایی به طور معنی داری تحت تاثیر تمامی فاکتورهای مورد بررسی قرار دارند. رنگ نان های ویفر تحت تاثیر میزان دو آنزیم پروتئاز و همی سلولاز نبوده اما به طور معنی داری تحت تاثیر سایرفاکتورهای مورد بررسی قرار دارد. با تحلیل های انجام شده توسط مدل آماری رویه پاسخ، مقادیر بهینه آنزیمهای پروتئاز و همی سلولاز، کاهش آب فرمولاسیون، زمان استراحت دهی خمیر و زمان پخت به ترتیب 0.05درصد، 0.05 درصد، 9.58 درصد، 30 دقیقه و 17.135 ثانیه تعیین گردیدند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده از این تحقیق استفاده از آنزیم های پروتئاز و همی سلولازدر فرمولاسیون می تواند بر ویسکوزیته خمیر و برخی ویژگی های کیفی نان ویفر نظیر رطوبت و تردی نان اثرگذار باشد. لذا با استفاده از مقادیر بهینه آنزیم پروتئاز و همی سلولاز می توان اقدام به تولید نان ویفری نمود که علاوه بر دارا بودن ویژگی های کیفی مناسب، برای تولیدکننده نیز دارای صرفه اقتصادی باشد.