دیسترس اخلاقی در پرستاران شاغل در بیمارستان های آموزشی شهر جیرفت
چکیده
ﺩﻳﺴﺘﺮﺱ ﺍﺧﻼﻗﻲ به عنوان ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻲ ﻳﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺪﻡ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪﻡ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﻋﻠﻲﺭﻏﻢ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻣﻮﺍﻧﻌﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﻋﺪﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻗﺖ ﮐﺎﻓﻲ، ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺎﻓﻮﻕ، ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖﻫﺎﻱ ﭘﺰﺷﮑﻲ، ﺳﻴﺎﺳﺖﻫﺎﻱ ﻣﺆﺳﺴﻪﺍﻱ ﻭ ﻣﻼﺣﻈﺎﺕ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﻓﺮﺩﻱ ﻳﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻱ به وجود ﻣﻲﺁﻳﺪ که منجر به استرس فیزیکی و روحی می گردد و بر کاهش کارایی پرستاران تأثیرگزار است. مطالعه توصیفی ـ مقطعی حاضر با هدف تعیین دیسترس اخلاقی بر روی 110 نفر از پرستاران بیمارستان آموزشی شهر جیرفت انجام شد. در این پژوهش از پرسشنامه استاندارد 38 سؤالی دیسترس اخلاقی کورلی با روایی و پایایی محاسبه شده به ترتیب 88% و 94% استفاده شد. نتایج با نرم افزار spss18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میانگین نمره شدت دیسترس (3/5) (از کل 6-0) و میانگین فراوانی دیسترس (2/7) (از کل 6-0) در واحدهای مورد پژوهش گزارش شد. یافته ها نشان دهنده آن است که بین میانگین نمره شدت دیسترس با ویژگی های دموگرافیک آنان رابطه معنی داری وجود نداشت. در ضمن بین میانگین فراوانی دیسترس اخلاقی با متغیرهای «بیمارستان محل خدمت و بخش محل خدمت» رابطه معنی داری وجود داشت. با توجه به این که سطح دیسترس اخلاقی از حد متوسط بالاتر بود، لزوم توجه مدیران به اجرای برنامه های آموزشی در مورد مباحث اخلاقی با هدف شناسایی علائم دیسترس اخلاقی و عوامل مؤثر بر آن توصیه می شود.