بررسی تأثیر به کارگیری مدل مراقبت پیگیر بر کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی
چکیده
تاریخ دریافت 01/03/1394 تاریخ پذیرش 28/05/1394 چکیده پیش زمینه و هدف: نارسایی قلبی با شیوع پیش رونده و مرگ ومیر بالا همراه است و شیوع و بروز این بیماری علی رغم پیشرفت های پزشکی در حال افزایش است. این بیماری جدای از پیش آگهی ضعیف، باعث محدودیت در فعالیت جسمی، قطع تعاملات اجتماعی، دیسترس های روانی، افزایش وابستگی و بازنشستگی زودرس می شود و تأثیر منفی بر کیفیت زندگی را تحمیل می کند. مطالعه حاضر باهدف بررسی تأثیر اجرای مدل مراقبت پیگیر بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلب انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی است که روی 60 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی در بیمارستان های سیدالشهدا و طالقانی ارومیه در سال 1392 انجام گرفت. نمونه های پژوهش به صورت در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در 2 گروه 30 تایی مداخله و کنترل تقسیم بندی شدند. برای سنجش کیفیت زندگی از پرسشنامه استاندارد مینه سوتا که حاوی 21 سؤال در 3 حیطه بعد جسمی و روحی روانی و اجتماعی اقتصادی است استفاده شد. مدل مراقبت پیگیر در طی 3 ماه در گروه مداخله اجرا گردید. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار، فراوانی مطلق و نسبی) و تحلیلی (آزمون تی مستقل، تی زوجی، کای دو) در نسخه 19 نرم افزار spss انجام گرفت. یافته ها: میانگین کلی کیفیت زندگی در گروه مداخله بعد از اجرای مدل از 39/5±13/65 به 85/4±83/33 و در گروه کنترل از 70/3±86/65 به 03/7±43/67 رسید. در تمام ابعاد کیفیت زندگی جسمی، روحی، روانی و اجتماعی، اقتصادی در دو گروه مداخله و کنترل اختلاف آماری معنی داری مشاهده شد که نشان دهنده افزایش تمامی ابعاد کیفیت زندگی در بیماران گروه مداخله است (00/0p=). یافته ها: اجرای مدل های مراقبتی اثربخش و آموزش و پیگیری همراه با تغییر سبک زندگی در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی می تواند باعث بهبود و افزایش کیفیت زندگی در آنان گردد. مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دوره سیزدهم، شماره هشتم، پی درپی 73، آبان 1394، ص 675-666 آدرس مکاتبه: دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، تلفن: 32754961-044