مقایسه تیتراسیون روتاویروس گاوی سویه rf و ویروس هرپس سیمپلکس نوع ۱ با دو روش پلاک و ccid۵۰%

ali teimoori، ph.d. candidate, department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran hoorieh soleimanjahi، associated professor, department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran farzaneh pourasgari، assistant professor, department of biotechnology, razi vaccine and serum research institute, karaj, iran

چکیده

هدف: با توجه به اینکه تیتراسیون ویروس در تعیین دوز واکسن، تهیه بذر ویروسی، تکثیر ناقل‏های ویروسی و مطالعات تکثیری دارای اهمیت است؛ بنابراین در این مطالعه تیتر ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 و روتاویروس با دو روش مرسوم ccid50% و پلاک به عنوان روش استاندارد مقایسه شده است. مواد و روش‏ها: سلول‏های ma104 و vero به ترتیب برای کشت روتاویروس و ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 تهیه و در پلیت 6 و 96 خانه‏ای پاساژ داده شدند. بعد از تلقیح و جذب ویروس در سلول زمان بهینه بررسی آثار تخریب سلولی و نتایج محاسبه آن برای هر ویروس در دو روش ثبت شد. نتایج حاصل از دو روش برای هر ویروس به صورت جدا با هم مقایسه شد. نتایج: شروع آثار تخریب سلولی با روش ccid50% در روتاویروس در کمتر از 18 ساعت شروع و تا 72 ساعت به اوج خود می‏رسد در حالی که در hsv-1 تغییرات حاصل از تخریب سلول بعد از 24 ساعت شروع و تا 72 ساعت ادامه می یابد. در روش پلاک آثار تخریب به صورت پلاک بعد از 96 ساعت در مورد روتاویروس ظاهر و برای ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 این زمان حدود 72 ساعت است. در هر دو ویروس، پلاک تیتری پایین‏تر از ccid50% را نشان داد که به صورت «pfu 7/0 = 1ccid50%» گزارش می‏شود. نتیجه‏گیری: روش پلاک یکی از دقیق‏ترین روش‏ها در تعیین تیتر ویروسی است. در روش پلاک امکان جدا‏سازی یک پلاک و به‏دست آوردن ویروس خالص ژنتیکی وجود دارد. اما در ccid50% این امکان فراهم نیست. از معایب ccid50% عدم تکرار‏پذیری در نتایج تیتراسیون ویروسی نسبت به ارزیابی پلاک است.