مقاله

بررسی اثر ضددردی کورکومین، ماده مؤثر زردچوبه، در موش صحرایی دیابتی و ارزیابی نقش پراکسیداسیون لیپیدی

mehrdad roghani، 1- neurophysiology research center, shahed university, tehran, iran 2- department of physiology, faculty of medicine, shahed university, tehran, iran tourandokht baluchnejadmojarad، professor, department of physiology, faculty of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran

چکیده

هدف: در این مطالعه اثر ضد دردی کورکومین در موش‏های صحرایی دیابتی در دو آزمون فرمالین و غوطه‏ور کردن دم در آب داغ بررسی شد. مواد و روش‏ها: موش‏های صحرایی به شش گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با کورکومین، دیابتی، دیابتی دریافت کننده سدیم سالیسیلات، و دو گروه دیابتی تحت تیمار با کورکومین (10 و 50 میلی‏گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. کورکومین 7 روز پس از تزریق استرپتوزوتوسین به‏مدت 5 هفته تجویز شد. نتایج: تیمار با کورکومین در دوز بالا موجب کاهش معنی‏دار در نمرات درد موش‏های دیابتی در مقایسه با گروه دیابتی در دو مرحله حاد و مزمن آزمون فرمالین شد (05/0p p) نشان دادند و تیمار با کورکومین در دوز بالا میزان مالون دی آلدئید را به‏صورت معنی‏دار کاهش داد (05/0>p). نتیجه‏گیری: تجویز کورکومین موجب کاهش شدت احساس درد در دو مرحله حاد و مزمن آزمون فرمالین در موش‏های دیابتی می‏شود و آستانه درد حرارتی را افزایش می‏دهد و بخشی از آثار سودمند آن از طریق کاهش پراکسیداسیون لیپیدی اعمال می‏شود.

اسناد مشابه