بررسی اثر کورکومین بر حافظه فضایی کوتاه مدت و یادگیری و حافظه آزمون اجتنابی غیر فعال در موش سفید بزرگ دیابتی و تعیین نقش پراکسیداسیون لیپیدی
چکیده
مقدمه و هدف: کورکومین دارای آثار ضددیابتی و آنتیاکسیدانتی و تقویتکننده حافظه است؛ لذا هدف بررسی حاضر، تعیین اثر تجویز درازمدت آن بر یادگیری و حافظه موش سفید بزرگ دیابتی بود. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، موشهای سفید بزرگ به پنج گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با کورکومین (50 میلیگرم بر کیلوگرم)، دیابتی و دیابتی تحت درمان با کورکومین (10 و 50 میلیگرم بر کیلوگرم) تقسیمشدند. هفت روز پس از تزریق استرپتوزوتوسین، کورکومین به مدت پنج هفته تجویزشد. برای بررسی یادگیری و حافظه، آزمونهای اجتنابی غیرفعال و ماز y بهکاررفتند؛ درباره بافت هیپوکامپ، میزان مالون دی آلدئید نیز تعیینشد. یافتهها: کاهش معنیدار تأخیر در حین عبور در موشهای دیابتی (01/0p p). نتیجهگیری: تجویز درازمدت کورکومین به میزان 50 میلیگرم بر کیلوگرم موجب تقویت توانایی نگهداری اطلاعات در انبار حافظه و به یادآوری آنها در حیوانات دیابتی شده، بهبود حافظه فضایی کوتاه مدت را به دنبال دارد.