اثر مصرف خوراکی کلسترول و سیمواستاتین بر حافظه ی اجتنابی غیر فعال موش های سفید بزرگ دیابتی شده با استرپتوزوتوسین
چکیده
مقدمه: کلسترول دارای اثرات متفاوتی بر حافظه است ولی دیابت بر یادگیری و حافظه اثر سوء دارد. از آنجایی که مطالعه کافی در خصوص اثر کلسترول بر حافظه حیوانات دیابتی صورت نگرفته است، لذا در این مطالعه اثر مصرف خوراکی کلسترول و سیمواستاتین بر یادگیری و حافظه احترازی غیرفعال در موش های سفید بزرگ دیابتی مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: مطالعه بر روی 60 سر موش سفید بزرگ نر بالغ نژاد ویستار (20±180 گرم) انجام شد. دیابت با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین mg/kg) 65) القا شد. حیوانات گروه های دیابتی کلسترول، دیابتی سیمواستاتین و دیابتی کلسترول-سیمواستاتین به ترتیب توسط 2% کلسترول در جیره، گاواژ mg/kg 5 سیمواستاتین و تجویز هر دو مورد به مدت 4 هفته تحت تیمار قرار گرفتند. سپس حافظه احترازی حیوانات توسط دستگاه شاتل باکس مورد ارزیابی قرار گرفت و مقدار کلسترول هیپوکامپ اندازه گیری شد. یافته ها: دیابت تاثیر معنی داری بر حافظه کارکردی حیوانات نداشت ولی سبب اختلال در حافظه احترازی غیرفعال آنها گردید. تیمار با کلسترول، سیمواستاتین و کلسترول- سیمواستاتین سبب بهبود حافظه احترازی غیرفعال در موش های سفید بزرگ دیابتی تحت تیمار خصوصا گروه دیابتی کلسترول-سیمواستاتین نسبت به گروه های دیابتی درمان نشده گردید. مقدار کلسترول در هیپوکامپ حیوانات دیابتی تیمار شده با کلسترول و سیمواستاتین بصورت توام، بیشتر از گروه های دیگر بود) 05/0(p<. نتیجه گیری: به نظر می رسد تجویز کلسترول و سیمواستاتین به مدت 4 هفته در حیوانات دیابتی سبب حفاظت از اختلالات شناختی ناشی از دیابت می شود و تجویز توام آنها باعث بهبود بیشتر می شود. بر اساس نتایج این مطالعه پیشنهاد می شود که کاهش تولید کلسترول آندوژن در کل بدن باعث بهبود حافظه حیوانات دیابتی می شود.