بررسی تأثیر کورکومین آزاد و دندروزومی بر القای مرگ برنامه‏ریزی شده در سلول‏‏های بنیادی و سرطانی
چکیده
هدف: کورکومین جز فعال گیاه زردچوبه است که با مهار چند مسیر پیام رسانی درون سلولی قادر به القای مرگ برنامهریزی شده سلولی است. با این حال حلالیت بسیار ضعیف آن در محیط آبی باعث محدودیت استفاده از این ترکیب ارزشمند شده است. در این مطالعه از دندروزوم بهخاطر حلالیت در آب، داشتن ابعاد نانو و عدم سمیت سلولی برای انتقال کورکومین به سلول استفاده شده است. مواد و روشها: در این پژوهش، قابلیت دندروزومها در رسانش کورکومین به سلولهای ags، ht3، 5637، hbmsc و u87 مورد مطالعه قرارگرفت. برای انتخاب بهترین غلظت دارویی و رده سلولی، غلظتهای مختلف کورکومین در حالت آزاد و قرار گرفته در دندروزوم بر ردههای سلولی تأثیر داده شد. سپس میزان القای مرگ برنامهریزی شده سلولی به کمک رنگ پروپیدیوم آیوداید و میزان بیان ژن bax به روش rt-pcr نیمه کمی بررسی شد. نتایج: فرمول بندی دندروزومی کورکومین باعث افزایش قابل توجه حلالیت این ماده شدیداً آبگریز در سلولهای ags شد. بهطوری که به روش فلوسایتومتری القای مرگ برنامهریزی شده سلولی بعد از 18 ساعت در سلولهای تحت تیمار با فرمول بندی دندروزومی کورکومین 48 درصد و با کورکومین آزاد 20 درصد با غلظت بهینه دارو (20میکروگرم در هر میلیلیتر) مشاهده شد. همچنین به روش rt-pcr نیمه کمی افزایش سطح بیان ژن القای کننده مرگ برنامه ریزی شده سلول bax در فرمول بندی دندروزومی نشان داده شد. نتیجهگیری: براساس نتایج، دندروزوم باعث افزایش حلالیت و القای سریعتر و بیشتر کورکومین در مقایسه با کورکومین آزاد میشود. بهطوری که افزایش بیان 50 درصدی bax در سلولهای تحت تیمار نیز این مسئله را تأیید نمود.