بررسی آثار حفاظتی آنتیبادیهای ضد فلاژلی سودوموناس آئروژینوزا بر عفونت سوختگی ناشی از آن در موشهای balb/c
چکیده
هدف: سودوموناس آئروژینوزا بهعنوان یکی از مهمترین عوامل عفونت زخم و سپتیسمی در بیماران سوخته محسوب میشود. توسعه ایمنیدرمانی بهعنوان یکی از راهکارهای عملی برای مقابله با این باکتری محسوب میشود. فلاژل بهعنوان یکی از مهمترین عوامل بیماریزایی باکتری، نقش مهمی در اتصال، حرکت، کموتاکسی و تحریک پاسخ ایمنی با واسطه tlr5 دارد و از این رو بهعنوان کاندید واکسن مطرح است. تهیه آنتیبادی ضد فلاژلین و بررسی آثار حفاظتی آن در مدل موش سوخته هدف اصلی این مطالعه است. مواد و روشها: در مرحله اول آنتیژنهای فلاژلی توسط اولتراسانتریفوژ تهیه شد. آنتیبادیهای ضد فلاژلی در خرگوش تولید و ناخالصیهای آن توسط پدیده جذب جدا شد. اختصاصی بودن آنتیبادیهای بهدست آمده برای آنتیژنهای فلاژلی توسط آزمونهای آگلوتیناسیون بررسی شد. پس از تعیین حداقل دوز کشندگی (ld50) از سویه مد نظر، رقتهای متفاوتی از آنتیسرم ضد فلاژلی برای انجام ایمنیزایی غیرفعال در موشهای سوخته تزریق شد. میزان انتشار و پخش باکتری از محل سوختگی با بررسی کمّی تعداد باکتریها در پوست و کبد تعیین شد. در این تحقیق علاوه بر سویه atcc 27853 سودوموناس آئروژینوزا، سویه pa103 و یک ایزوله بالینی نیز برای آزمایشهای آگلوتیناسیون استفاده شد. نتایج: آنتیسرم h توانست در 80 درصد موارد جلوی مرگ و میر موشهای سوخته شده و چالش شده با سویه atcc 27853 را بگیرد. همچنین شمارش تعداد باکتریهای موجود در بافت کبد و پوست نشان داد که تعداد باکتریها در بافتهای موشهای تحت آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بهصورت معنیدار کمتر است. نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان داد که آنتیبادیهای ضد فلاژلی سودوموناس با مهار تهاجم باکتری و اوپسونیزه کردن آن میتوانند در برابر عفونت ناشی از زخم سوختگی اثر حفاظتی داشته باشد.