مقاله

ایمونوتراپی غیرفعال با آنتی بادی ضد فلاژلین نوترکیب تیپ b سودوموناس آئروژینوزا در مدل موش سوخته

چکیده

زمینه و هدف: سویه های پاتوژن سودوموناس آئروژینوزا دارای یک فلاژل قطبی می باشند که برای تحرک، چسبندگی، تهاجم و ترشح فاکتورهای بیماری زایی مورد نیاز است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر پیش گیری و درمان با آنتی بادی ضد فلاژلین نوترکیب تیپ b در مدل موش سوخته بود. مواد و روش ها: 126 موش به 18 گروه تزریقی با رژیم های مختلف آنتی بادی ضد فلاژلین نوترکیب تیپ b تقسیم شدند. عفونت با تزریق زیر پوستی سویه های pao1 و pak سودوموناس آئروژینوزا در ناحیه سوخته ایجاد شد. مرگ و میر گروه ها به مدت یک هفته تحت نظر گرفته شد. هم چنین فعالیت عملکردی آنتی بادی ضد فلاژلین نوترکیب تیپ b با انجام تست مهار حرکت و سنجش اپسونوفاگوسیتوز مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: ایمونوتراپی با آنتی سرم خرگوشی سبب افزایش قابل ملاحظه (71/85 درصد) بقای موش های در چالش با سویه هومولوگ pao1 در مقایسه با کنترل بافر فسفات سالین شد. میزان مرگ و میر موش های آلوده به سویه هترولوگ pak، 57/28 درصد بود. این آنتی بادی مرگ ناشی از فاگوسیتوز سویه همولوگ را افزایش داد، اما صرفاً تاثیر کمی بر سویه هترولوگ داشت. نتیجه گیری: ایمونوتراپی غیر فعال سبب حفاظت موش های سوخته در چالش با سویه هومولوگ گردید، اما کارایی کمتری در برابر سویه هترولوگ داشت.

اسناد مشابه