اثر محافظتی اکسی توسین بر متغییرهای کمی و کیفی اسپرماتوژنز در بیضه موش صحرایی با ایسکمی- پرفیوژن مجدد
چکیده
چکیده مقدمه: اکسی توسین هورمونی نانو پپتید ی است که بر سطوح مختلف استرس سلولی تاثیر می گذارد. هدف: تعیین اثر اکسی توسین اگزوژن بر متغییرهای کمی و کیفی اسپرماتوژنز در بیضه موش صحرایی با ایسکمی- پرفیوژن دوباره در کوتاه مدت مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، موش های صحرایی بالغ نر نژاد آلبینو ویستار (28عدد) به طور تصادفی به 5گروه تقسیم شدند:1-گروه کنترل، 2-گروه ایسکمی - پرفیوژن مجدد(ir)، 3-گروه اکسی توسین (ot)،4- گروه اکسی توسین حین القای ایسکمی(otd+ir). 5-اکسی توسین پس از القای پرفیوژن مجدد(ota+ir). ایسکمی با چرخش 720 درجه طناب اسپرماتیک در جهت عقربه های ساعت القا شد. پس از 2 ساعت با چرخش خلاف عقربه های ساعت، پرفیوژن مجدد برقرار شد. اکسی توسین به میزان µ/kg03/0 به صورت داخل صفاقی (ip) در گروه های زیر درما ن با دارو تزریق شد. یک ساعت پس از پرفیوژن مجدد از بیضه چپ برای ارزیابی های: جانسون و هیستومورفومتری و رادیوایمونومتری برای مطالعه کمی و کیفی اسپرماتوژنز و سطوح هورمون های جنسی نمونه گیری شد. نتایج: القای ایسکمی در گروه ir به طور محسوس منجر به کاهش سلول های زایا، ادم و احتقان بافت همبند بیضه شد. ضخامت اپی تلیوم ژرمینال، نمره جانسون و تعداد سلول های اسپرماتوسیت پاکی تن به طور معنی دار کاهش (01/0p<) یافت در حالی که سطوح هورمون های جنسی در هیچ کدام از گروه ها تغییر معنی داری نکرد. اکسی توسین در هردوگروه otd+ir و ota+ir متغییرهای کمی و کیفی را به صورت معنی دار بهبود بخشید(05/0p<). نتیجه گیری: مطالعه ما نشان داد تجویز µ/kg 03/0 اکسی توسین آثار محافظتی هم بر متغییرهای کمی و هم متغییرهای کیفی اسپرماتوژنز در بیضه زیر ایسکمی یا پس از ایجاد ایسکمی دارد. این اثرات چه بسا با کاهش استرس سلولی بدون تاثیر بر محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- گنادی انجام می شود.