تداخل گیرنده های آلفا-۱ آدرنرژیک ناحیه آمیگدال مرکزی با اثرات آتگونیست کانابینوئید بر روی حافظه اجتنابی مهاری در موش های صحرایی نر
چکیده
مقدمه: شباهت های زیادی بین نقص حافظه ایجاد شده در بیماران مبتلا به آلزایمر و حیوانات تیمار شده با کانابینوئیدها وجود دارد. آگونیست های گیرنده های کانابینوئیدی، انواع متنوع حافظه و یادگیری را تحت تأثیر قرار می دهند. مطالعه حاضر به منظور بررسی نقش گیرنده های آلفا-1- آدرنرژیک آمیگدال مرکزی در یادگیری وابسته به وضعیت القاء شده با win55,212-2 (آگونیست کانابینوئید) در موش های بزرگ آزمایشگاهی انجام گرفته است. روش کار: کانول گذاری دو طرفه در ناحیه آمیگدال مرکزی رت های نر انجام شد. موش ها در دستگاه یادگیری اجتنابی مدل step-down آموزش دیدند. تست حافظه 24 ساعت بعد از آموزش به صورت اندازه گیری زمان تأخیر در پایین آمدن از سکو انجام شد. نتایج: تزریق پس از آموزش win55,212-2 (µg/rat5/0، 25/0) به داخل آمیگدال مرکزی به صورت وابسته به دوز، زمان تأخیر در پایین آمدن از سکو را کاهش داد. فراموشی القاء شده با تزریق بعد از آموزش win55,212-2 (µg/rat5/0) با تزریق همان مقدار win55,212-2 قبل از آزمون اصلاح می گردد که به این حالت یادگیری وابسته به وضعیت گفته می شود. تزریق پیش از آزمون فنیل افرین (µg/rat 25/0، 5/0) به ناحیه آمیگدال مرکزی توانست حافظه تخریب شده با win55,212-2 (µg/rat 5/0) روز آموزش را اصلاح نماید، در صورتی که تزریق درون مغزی پرازوسین (µg/rat 5/0) دو دقیقه قبل از تزریق win55,212-2 (µg/rat5/0) در روز آزمون، یادگیری وابسته به وضعیت win55,212-2 را مهار می نماید. نتیجه گیری: این نتایج پیشنهاد می نماید که احتمالاً گیرنده های آلفا ـ1 آدرنرژیک آمیگدال مرکزی در یادگیری وابسته به وضعیت القا شده توسط win55,212-2 دخیل می باشد