وضعیت بکارگیری روش های مختلف درمان علائم یائسگی و برخی از عوامل مرتبط با آن، گناباد- ۱۳۹۵

نرجس نرجس بحری، narjes bahri phd student of reproductive health, student research committee, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran.دانشجوی دکترای تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) لیلا لیلا پورعلی، leila pourali assistant professor, department of obstetrics and gynecology, women's health research center, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran.استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) حبیب الله حبیب الله اسماعیلی، habibollah esmaeeli professor, department of biostatistics and epidemiology, school of health, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran.استاد گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences)

چکیده

مقدمه: یکی از مهم ترین چالش­های زنان در دوران یائسگی، علائم آزاردهنده یائسگی و تصمیم­گیری در مورد روش های درمان آن است. با توجه به افزایش روز افزون تعداد زنان یائسه، بررسی علائم و روش های درمانی آن بسیار ارزشمند می باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی روش­های مختلف درمان علائم یائسگی و عوامل مرتبط با آن انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی در سال 1395 بر روی460 زن در سنین گذار به یائسگی که حداقل یکی از علائم یائسگی را داشتند در شهر گناباد انجام شد. افراد با استفاده از روش نمونه­گیری طبقه­ای وارد مطالعه شده و پرسشنامه مشخصات فردی و وضعیت درمان علائم یائسگی را تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss (نسخه 16) و آزمون های آنالیز واریانس و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی­دار در نظر گرفته شد. یافته ها: 229 نفر (7/51%) از مشارکت­کنندگان اقدام به درمان علائم یائسگی کرده بودند که از بین روش های درمانی استفاده شده، هورمون درمانی جایگزینی (5/59%) بیشترین و طب سوزنی (9/2%) کمترین فراوانی را داشتند. روش­های یوگا، طب فشاری و رفلکسولوژی در هیچ موردی استفاده نشده بود. متخصص زنان (5/59%) بیشترین و کارشناس مامایی (3/3%) کمترین مشارکت را در درمان داشتند. بین روش درمانی با تحصیلات، بیماری­های مزمن و منبع کسب اطلاعات در مورد یائسگی ارتباط معنی­داری وجود نداشت (05/0