بررسی تأثیر روش لمس درمانی بر شدّت تهوّع شرطی و حاد بیماران مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی در شهر اصفهان
چکیده
مقدمه: تهوّع، شایع ترین، بدترین و پر دردسرترین عارضه ناشی از شیمیدرمانی است و کنترل و تخفیف آن یکی از وظایف پرستاران انکولوژی میباشد. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر برنامه لمسدرمانی بر میزان تهوّع شرطی و حاد زنان مبتلا به سرطان سینه تحت شیمیدرمانی انجام گرفته است. مواد و روش ها: این پژوهش، یک مطالعه کارآزمایی بالینی یک سو کور با تخصیص تصادفی در سه گروه کنترل، دارونما و آزمون است که در سال 92-1391 در بیمارستان آموزشی اصفهان انجام گرفته است. چگونگی مداخله در آن انجام برنامه لمسدرمانی بر روی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمیدرمانی است. به منظور جمعآوری اطلاعات از فرم بررسی اطلاعات دموگرافیک مقیاس دیداری شدّت تهوّع در دو فاز شرطی و حاد استفاده شد. دادهها با استفاده از نرمافزار 16 spss و با استفاده از آزمونهای ساین و کراس کالوالیس تحلیل گردید. یافته ها: 41% بیماران در هر گروه دچار تهوّع شرطی شدند. آزمون آماری علامت در مقایسه قبل و بعد در هر گروه نشان داد مداخله لمسدرمانی موجب کاهش شدّت تهوّع شرطی در گروه مداخله نشده است(0.5 = p). در مورد شدّت تهوّع حاد آزمون آماری کروس کالوالیس نشان داد شدّت تهوّع طی 24 ساعت بعد از شیمیدرمانی در گروه آزمون کمتر از گروه کنترل و دارونماست (0.001> p). نتیجه گیری: بر اساس یافتهها، آموزش و اجرای این روش به وسیله پرستاران بالینی، به عنوان یک مداخله مستقل پرستاری، جهت کاهش تهوّع شرطی ناشی از شیمیدرمانی پیشنهاد میشود.