مقاله

تجارب اعضای هیأت علمی موفق دانشکده پزشکی در تدریس دوره علوم پایه

چکیده

مقدمه: علوم پایه بخش مهمی از آموزش در دوره پزشکی است که بدون آن تربیـت پزشـکان شایسـته و کارآمـد غیـر ممکـن می باشد. با توجه به پیچیدگی های موجود در تدریس و به خصوص تدریس در علوم پایه و تأثیرپذیری آن از عوامل مختلف، لزوم بررسی این پدیده به صورت جامع احساس شد. این تحقیق به توصیف تجارب اعضای هیأت علمی موفق علوم پایه دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پرداخته است. روش بررسی: این مطالعه کیفی به روش تحلیل محتوای مرسوم انجام شد. داده ها با استفاده از نمونه گیری مبتنی بر هدف و مصاحبه فـردی نیمه ساختارمند با اعضای هیأت علمی علوم پایه و مصاحبه های گروهی با فراگیران جمع آوری شد. نتایج: از تجزیه و تحلیل داده ها سه طبقه اصلی و هفت زیرطبقه استخراج شد که شامل تحکیم زیرساخت های تدریس ( طرح درس سیال، مواد آموزشی مفید و کاربردی، و اصلاح مداوم برنامه های درسی)، ارتقای فرآیند تدریس (تسهیل یادگیری و انتقال مناسب محتوا) و تکمیل فرآیند تدریس (ابزار مناسب ارزشیابی و استمرار ارزیابی) بود. نتیجه گیری: تجارب مثبتی هم چون کاستن حجم مطالب، تدریس مطالب مفید و کاربردی، تدریس جذاب، برخورد زودرس با بالین و ارائه ماده آموزشی مناسب می بایست برای بهبود تدریس به عنوان الگو قرار گیرد و جهت رفع تجارب منفی هم چون تدریس محض علوم پایه و غرق شدن در جزییات، تاکید بر حفظیات، افراط در سخنرانی، سیستم آزمون چهارگزینه ای و مهیا نبودن اعضای هیأت علمی برای بسیاری از روش های تدریس بایستی اقدام گردد.

اسناد مشابه

  • نیازسنجی آموزشی اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

    مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیمریم آویژگان، maryam avijgan maryam avijgan, ms in curriculum planning, educational development office, school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranمریم آویژگان، دفتر توسعه آموزش دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان حسن کرمعلیان، hassan karamalian hassan karamalian, assistant professor, department of educational sciences, school of educational sciences, isfahan payame noor university, isfahan, iran.دکتر حسن کرمعلیان، استادیار گروه علوم تربیتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان وحید عشوریون، vahid ashourioun vahid ashourioun, instructor, department of medical education, medical education research center, isfahan university of medical sciences, hezarjarib st, isfahan, iranدکتر وحید عشوریون (مربی) گروه آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خیابان هزارجریب، اصفهان طاهره چنگیز

    مقدمه: شناسایی نیازهای آموزشی، گامی مهم در برنامه ریزی برای برنامه های رشد اعضای هیأت علمی بوده و نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش دارد. هدف این مطالعه تعیین نیازهای آموزشی و اولویت بندی این نیازها در اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. روش ها: در ای

  • بررسی دیدگاه اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در خصوص اثرات طرح کارانه بر آموزش پزشکی در بیمارستان های آموزشی

    مقالهگام های توسعه در آموزش پزشکیمهدی نعمت بخش، mehdi nematbakhsh professor of physiology dept. and applied physiology resaerch center, school of medicine, university of medical sciences, isfahan, iranاستاد گروه فیزیولوژی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، اصفهان، ایران بابک ثابت، babak sabet school of medicine, university of medical sciences, isfahan, iranپزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، اصفهان، ایران پدرام رضائی، pedram rezaee school of medicine, university of medical sciences, isfahan, iranپزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، اصفهان، ایران علی شکرچی زاده

    زمینه : عنایت به ارتقای آموزش پزشکی کشور و بار مالی موجود بر مراکز آموزشی درمانی و سوق دادن آنها به سمت خودکفایی سبب شد تا در سال­های گذشته، طرح نظام نوین اداره امور بیمارستان­ها (طرح کارانه) در مراکز آموزشی به اجرا در آید تا اولاً بار مالی بیمارستان­ها کاهش یابد و ثانیاً با استف

  • نیازسنجی آموزشی اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

    مقاله۲۰۰۹مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیمریم آویژگان، حسن کرمعلیان، وحید عشوریون، طاهره چنگیز

    مقدمه: شناسایی نیازهای آموزشی، گامی مهم در برنامه‌ریزی برای برنامه‌های رشد اعضای هیأت علمی بوده و نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش دارد. هدف این مطالعه تعیین نیازهای آموزشی و اولویت‌بندی این نیازها در اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. روش‌ها: در ای

  • مقایسه دیدگاه بیماران و اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل در خصوص بیمارمحوری در ارتباط پزشک و بیمار با استفاده از پرسشنامه ppos

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی بابلعظیم میرزازاده،، a mirzazadeh, آدرس: بابل، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، تلفن: 2190593-0111، e-mail:dr.jahanian@yahoo.com فرهاد شاهی،، f shahi, سیروس جعفری،، s jafari, ادوارد کروپات

    سابقه و هدف: مهارتهای ارتباطی مؤثر با افزایش رضایت پزشک و بیمار پیوند محکمی دارد که موجب دستاوردهای مثبت بهداشتی- درمانی برای بیمار میشود. پزشک محور و بیمار محور دو سبک عمده طبابت می باشند. این مطالعه به منظور مقایسه دیدگاه بیماران و اعضاء هیأت علمی بالینی دانشگاه علوم پزشکی بابل

  • تجارب اعضای هیأت علمی از نخستین روزهای تدریس در دانشگاه: یک مطالعه کیفی

    مقالهتدریس پژوهیمهدی صالحی، دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی شهید بهشتی کوروش فتحی واجارگاه، استاد شهید بهشتی محمد قهرمانی، دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی محمد ابوالقاسمی

    هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب اعضای هیأت علمی از نخستین روزهای تدریس در دانشگاه از دیدگاه اساتید دانشگاه­های دولتی غرب کشور انجام شده است. روش: رویکرد این تحقیق و راهبرد آن از نوع کیفی براساس نظریه داده بنیاد است. تعداد افراد مشارکت کننده در پژوهش شامل 54 نفر از اساتید دانشگ

  • سطح آگاهی، نگرش و عملکرد اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی مشهد نسبت به آموزش پزشکی جامعه نگر

    مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیسیده نگار اسعدی، seyedeh negar assadi () assistant professor, department of medical education development center , school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran e- mail: assadin@mums.ac.irدکتر سیده نگار اسعدی (استادیار)، متخصص طب کار، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، خراسان رضوی، ایران

    مقدمه: آموزش پزشکی جامعه نگر بر آموزش پزشکی مبتنی بر نیاز جامعه تأکید دارد و آگاهی اساتید و نگرش مثبت و عملکرد ایشان از این مقوله جهت آموزش دانشجویان لازم است. هدف از این مطالعه تعیین سطح آگاهی و نگرش و عملکرد اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نسبت به آ