اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر بیان گری و مطلوبیت اجتماعی دانشجویان
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر بیانگری و مطلوبیت اجتماعی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه رازی کرمانشاه بود. از بین 500 دانشجوی سال اول، 40 دانشجو با بیانگری متوسط به پایین و مطلوبیت اجتماعی متوسط به بالا به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفری به عنوان گروه گواه و گروه آزمایش جایگزین شدند. گروه آزمایش، 18 جلسه 90 دقیقهای (دو بار در هفته) آموزش مهارتهای زندگی دریافت کرد. گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکرد. شرکت کنندگان هر دو گروه، قبل و پس از مداخله به مقیاس بیانگری (لی، هالبرگ، سلمون، و هاس، 1985) و مقیاس مطلوبیت اجتماعی (کراون و مارلو ،1960) پاسخ دادند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان دادند که بین میزان بیانگری و مطلوبیت اجتماعی در گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد. یافته ها نشان دادند که آموزش مهارتهای زندگی، بیانگری و مطلوبیت اجتماعی را افزایش میدهد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- وحید سرمدی سلطان — کارشناس ارشد مشاوره خانواده
- فرشاد زارعی میانکلی — کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی
- حسین سلیمی بجستانی — استادیار دانشگاه علامه طباطبایی