تأثیر سبک های شوخ طبعی بر شایستگی اجتماعی در ارتباطات بین فردی سازمانی
چکیده
امروزه ارتباط بین فردی اثربخش، از عوامل کلیدی موفقیت سازمان ها بهشمار میرود؛ بنابراین، باید شایستگی اجتماعی را- که لازمة ارتباطهای بین فردی اثربخش است- بررسی و تحلیل کرد. شوخ طبعی یک راهبرد رایج ارتباطی است که نقش مهمی در شایستگی اجتماعی و ارتباطهای بین فردی دارد. این پژوهش، تأثیر سبک های شوخ طبعی کارکنان بر شایستگی اجتماعی آن ها در ارتباطهای بین فردی سازمانی را بررسی میکند. پژوهش حاضر کاربردی است و با توجه به اهدافش، توصیفی- همبستگی بهشمار میرود. جامعة آماری این پژوهش، تمامی کارکنان استانداری خراسان شمالی هستند که از میان آنها، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، 68 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامة سبک های شوخ طبعی مارتین و همکاران و پرسشنامة شایستگی اجتماعی بورمسترت و همکاران است. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون خطی ساده و چندگانه و نیز مقایسة میانگین جامعة آماری تجزیه و تحلیل شده اند. نتایج نشان میدهد که سبک های شوخ طبعی، بر شایستگی اجتماعی مؤثرند. سبک های شوخ طبعی پیوندی و خودارتقایی، بر شایستگی اجتماعی تأثیر مثبت و سبک های شوخ طبعی تهاجمی و خودزنی بر آن تأثیر منفی دارند و ترکیب آنها شایستگی اجتماعی را تعیین کرد. همچنین میزان استفادة کارکنان از سبک های شوخ طبعی و نیز سطح شایستگی اجتماعی آن ها متوسط به بالاست.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حسین دامغانیان — استادیار گروه مدیریت دانشگاه سمنان
- محمد یزدانی زیارت — دانشجوی دکتری مدیریت رفتاری، دانشگاه سمنان