ارائه مدلی برای تبیین تأثیر مدیریت راهبردی منابع بر مزیت رقابتی شرکت های انبوه ساز مسکن و ساختمان استان گیلان: بررسی نقش میانجی خلاقیت و نوآوری
چکیده
امروزه یکی از چالش های اغلب شرکت ها صرف نظر از اندازه، عمر یا نوع صنعت، چگونگی کسب مزیت رقابتی در محیط بسیار رقابتی می باشد. محیطی که شرکت ها در آن به رقابت می پردازند به واسطهی تغییرات بسیار، منبعی از فرصت ها و تهدیدهاست. به همین دلیل، شرکتها بایستی پرتفولیوی منبع خود را برای پاسخگویی به محرکهای بیرونی و ایجاد مزیت رقابتی در برابر رقبای خود مدیریت کنند.در این راستا نقش خلاقیت و نوآوری را به عنوان متغیر میانجی نباید نادیده گرفت. هدف پژوهش حاضر، بررسی روابط ساختاری بین مدیریت راهبردی منابع، مزیت رقابتی و به کارگیری خلاقیت و نوآوری بهصورت مستقیم و غیر مستقیم بر مزیت رقابتی است. بر این اساس، مدلی مفهومی ارائه و براساس آن سه فرضیه مطرح شد. برای آزمون فرضیه ها، پرسش نامه ای میان مدیران و اعضای هیأت مدیرهی شصت و شش شرکت انبوهساز مسکن و ساختمان توزیع شد. روایی پرسش نامه به روش اعتبار محتوا و پایایی آن با محاسبهی ضریب آلفا کرونباخ، تأیید گردید. مدل معادلات ساختاری و فرضیه های پژوهش با استفاده از نرمافزار amos مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که مدیریت راهبردی منابع به طور مستقیم بر کسب مزیت رقابتی تأثیر معناداری ندارد؛ اما به کارگیری خلاقیت و توسعه نوآوری به عنوان یک متغیر میانجی، تأثیر مثبت و معناداری بر مزیت رقابتی میگذارد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- ناهید درستکار احمدی — کارشناس ارشد مدیریت صنعتی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
- اسماعیل ملک اخلاق — استادیار گروه مدیریت، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
- مهران مهدی زاده — کارشناس ارشد مدیریت صنعتی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران