تأثیر عمق خط بر خطاهای املایی دانش آموزان آذری زبان
چکیده
مقاله ی حاضر، تأثیر عمق خط بر خطاهای املای فارسیِ دانشآموزان آذری زبان را بررسی میکند. در این پژوهش، مفهوم «عمق خط» با مقیاس «آواییشدگی» مورد سنجش قرار خواهد گرفت و در این راستا، از مطالعهی اسپنسر (1999) به منظور محاسبهی این عامل استفاده می شود. دادههای بهکار رفته در این مطالعه از میان 125 برگه ی آزمون نهایی املای دانشآموزان در چهار مدرسه ی راهنمایی دخترانهی شهر زنجان استخراج شده است که به صورت کمّی و کیفی مورد بررسی قرار گرفتهاند. در این بررسی، پس از ثبت تمامی خطاهای املایی، فهرستی از آنها ارائه خواهد شد. این خطاها که 20 واژه را شامل میشود، در تحلیل آماری مربوط به سنجش «عمق خط» با مقیاس «آواییشدگی» مورد استفاده قرار می گیرد. فرضیهی تحقیق حاضر با توجه به مطالعهی اسپنسر، حاکی از وجود ارتباط بین عامل عمق خط (آواییشدگی) و خطاهای املایی است. نتایج حاصل از این پژوهش، عدم تحقق این فرضیه را نشان می دهد و چنین بیان میکند که این عامل، تأثیری در ایجاد خطاهای املایی دانشآموزان مورد مطالعه نداشته است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- اعظم رستمی — کارشناس ارشد آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان - دانشگاه اصفهان
- حدائق رضائی — استادیار گروه زبان شناسی دانشگاه اصفهان
- عادل رفیعی — استادیار گروه زبان شناسی دانشگاه اصفهان