استقلال قضایی در نظام حقوقی ایران با مطالعه تطبیقی
چکیده
چکیده یکی از اصولی که بدون آن اجرای صحیح عدالت امکان پذیر نیست، استقلال قضایی در معنای آزادی قاضی از هر گونه مداخله و تأثیر پذیری از صاحبان قدرت و اصحاب دعوا است. این اصل در احکام اسلامی و اسناد بین المللی و نظام های مختلف حقوقی جهان پذیرفته شده است. قانونگذار ایران- قبل و بعد از انقلاب اسلامی- مقرراتی را در راستای اجرای این اصل وضع کرده است؛ هرچند کیفیت تنظیم و نگارش مقررات مذکور از جامعیت و مانعیت لازم برخوردار نیست و عملکرد دست اندرکاران و مقامات ذیربط نیز همین مقررات ناقص را نیز بی اثر کرده و استقلال قضایی را در نظام حقوقی ایران، در هاله ای از ابهام قرارداده است. در مقاله حاضر پس از تبیین مفهوم، مبانی، دلایل و اهداف استقلال قضایی، به تجزیه و تحلیل موضوع و تبیین وضعیت آن در نظام حقوقی ایران پرداخته ایم.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمد جعفر حبیب زاده — 1. استاد گروه حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
- قاسم کرامت2 — 2. دانشجوی دوره دکتری، رشته حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
- مرتضی شهبازی نیا3 — 3. استادیار گروه حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران