استقلال قضایی در نظام حقوقی ایران با مطالعه تطبیقی
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده یکی از اصولی که بدون آن اجرای صحیح عدالت امکان پذیر نیست، استقلال قضایی در معنای آزادی قاضی از هر گونه مداخله و تأثیر پذیری از صاحبان قدرت و اصحاب دعوا است. این اصل در احکام اسلامی و اسناد بین المللی و نظام های مختلف حقوقی جهان پذیرفته شده است. قانونگذار ایران- قبل و بعد از انقلاب اسلامی- مقرراتی را در راستای اجرای این اصل وضع کرده است؛ هرچند کیفیت تنظیم و نگارش مقررات مذکور از جامعیت و مانعیت لازم برخوردار نیست و عملکرد دست اندرکاران و مقامات ذیربط نیز همین مقررات ناقص را نیز بی اثر کرده و استقلال قضایی را در نظام حقوقی ایران، در هاله ای از ابهام قرارداده است. در مقاله حاضر پس از تبیین مفهوم، مبانی، دلایل و اهداف استقلال قضایی، به تجزیه و تحلیل موضوع و تبیین وضعیت آن در نظام حقوقی ایران پرداخته ایم.
Authors and affiliations
- محمد جعفر حبیب زاده — 1. استاد گروه حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
- قاسم کرامت2 — 2. دانشجوی دوره دکتری، رشته حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
- مرتضی شهبازی نیا3 — 3. استادیار گروه حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران