بررسی اثر تداخلی تمرینات ترکیبی (قدرتی و استقامتی همزمان) بر قدرت و توان هوازی بیشینه
چکیده
نتایج پژوهش های مختلف دربارة اثر تداخلی تمرینات ترکیبی بر قدرت و توان هوازی بیشینه (vo2max) متفاوت است. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر شش هفتة تمرینات ترکیبی بر قدرت بیشینه و vo2max مردان غیرورزشکار بود. به این منظور 34 دانشجوی غیرفعال و سالم (با میانگین سن 18/1± 22 سال، قد 48/6 ±54/173 سانتیمتر و وزن 50/8 ± 01/65 کیلوگرم) داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به صورت تصادفی در یکی از چهارگروه استقامتی (10=n)، قدرتی (8 = n)، ترکیبی (8 = n) و کنترل (8 = n) قرار گرفتند.گروه استقامتی، برنامة تمرین استقامتی اینتروال بومپا (3 روز در هفته، 25 – 5/12 دقیقه، 70 – 50 درصد hrr) را به مدت شش هفته انجام دادند. گروه قدرتی، برنامة تمرینی قدرتی (3 روز در هفته، 3 ست / 6 حرکت، 85 – 70 %rm1) و گروه ترکیبی نیز از تمرینات استقامتی و قدرتی (تمرین استقامتی قبل از ظهر و تمرین قدرتی بعد از ظهر) را اجرا کردند. گروه کنترل در هیچ برنامة تمرینی شرکت نکردند. کلیة آزمودنی ها قبل و بعد از برنامة تمرینی آزمون های ارزیابی قدرت (حرکت لیفت با دستگاه) و vo2max (آزمون بروس) را انجام دادند. نتایج تحقیق حاضر با تی وابسته نشان داد، اجرای تمرینات ترکیبی به افزایش معنی دار قدرت (00/0=p) و vo2max (00/0=p) آزمودنی ها منجر شد. به علاوه، با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه بین توسعة vo2max در دو گروه استقامتی (18%) و ترکیبی (16%)، اختلاف معنی داری مشاهده نشد (95/0=p). بین مقدار افزایش قدرت بیشینه در گروه قدرتی (39%) و ترکیبی (31%) به لحاظ آماری اختلاف معنی داری مشاهده نشد (31/0=p). نتیجه این که اجرای تمرینات ترکیبی هیچ اثر تداخلی در افزایش قدرت و توان هوازی بیشینه نسبت به گروه های قدرتی و استقامتی نداشت.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- جواد وکیلی — دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران
- علی اصغر رواسی — دانشیار دانشگاه تهران
- عباسعلی گائینی — استاد دانشگاه تهران