تحرک اجتماعی بین نسلی زنان در تهران
چکیده
: در پژوهشهای جامعه شناختی انجام شده در ایران به مسأله تحرک اجتماعی زنان کمتر پرداخته شده است. در حالیکه شناخت چگونگی تحرک اجتماعی زنان و میزان این تحرک می تواند به برنامه ریزیها و سیاستگزاریهای جامعه کمک نماید. این مقاله به بررسی تحرک اجتماعی بیننسلی زنان شهر نشین تهرانی می پردازد. در این مطالعه تحرک اجتماعی بین نسلی دختران (نسل جدید) نسبت به مادرانشان با شاخصهایی چون سطح تحصیلات، تعداد فرزندان، سن ازدواج، منزلت شغلی و تصمیم گیری در انتخاب همسر سنجیده شده است. همچنین عوامل مؤثر بر تحرک اجتماعی بین نسلی زنان نیز بررسی شد. نتایج نشان داد که نسل دختران نسبت به نسل مادران و مادربزرگهایشان دارای تحرک اجتماعی صعودی بین نسلی بوده اند. مقایسه نمرات شاخصهای تحرک اجتماعی در هر نسل بیانگر بالاتر بودن نمره تحرک اجتماعی دختران نسبت به مادران و مادران نسبت به نسل پیش از خودشان بوده و در میان عوامل مؤثر در نسل دختران، درآمد والدین مهمترین نقش را در میان سایر متغیرهای مستقل به خود اختصاص داده است در حالیکه در نسل مادران آنها نسبت به مادربزرگها سن ازدواج مهمترین نقش را ایفا می کرد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- خدیجه سفیری — دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه الزهر
- الهه ایمانی — کارشناس ارشد مطالعات زنان