هرمنوتیک و تأثیر آن بر فهم متون دینی
چکیده
هرمنوتیک را می توان با عنوان فشرده «دانش تفسیر متون» معرفی نمود. علم هرمنوتیک برای رشته هایی که با متون دینی سروکار دارند، اهمیت بسزایی دارد. در این مقاله ابتدا با تعریفی اجمالی از هرمنوتیک، به تأثیر آن بر فهم متون دینی اشاره شده، با تبیین نظریه مؤلّف مداری، مفسّرمداری و متن مداری، هدف از تفسیر متون دینی، درک قصد و مراد جدی صاحب سخن دانسته شد; یعنی تفسیر متن دینی، مؤلّف مدار است. از طرفی، تفسیر متن دینی، متن محور نیز هست; یعنی از مجرای متن به دنبال درک مراد مؤلّف می گردد; بدین معنا که مراجعه به متن و ساختار زبانی، پلی است برای رسیدن به قصد و نیت مؤلّف. تفسیر متن دینی نه آن چنان «متن محور» است که مؤلّف را نادیده بگیرد و نه آن چنان مؤلّف محور است که به جای آغاز از متن، با روان شناسی گروی، مستقیماً به دنبال جغرافیای فکری و فرهنگی و اجتماعی مؤلّف باشد. این مقاله نظریه مفسّرمداری که ذهنیت و پیش داوری های مفسّر (تفسیر به رأی) را در فهم متون دخالت می دهد، صحیح ندانسته و برای متن، معنایی نهایی قایل است و اختلافات علما در دین به نحو موجبه جزئیه را می پذیرد، نه به نحو موجبه کلیه.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- علی پریمی — کارشناس ارشد فلسفه و کلام اسلامی و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی (واحد دامغان).