نظریه و نظریه پردازی در دانش مدیریت
چکیده
نظریه ها نقش محوری در حل مسائل هر علمی، از آن جمله علم مدیریت، دارند. در واقع نظریه پاسخ به مسأله ای است که در مواجهه با واقعیتی و در قلمروی خاص رخ داده است. اما اینکه نظریه چیست و ماهیت آن کدام است، رویکردهای مختلفی به آن شده است که از تجربه گرایی محض تا ایده آل گرایی، زنجیره وسیعی را دربرمی گیرد. مدلها در ارائه توصیفی از پدیده های متغیر و تأثیرگذار، نظریه ها را در چارچوب خاصی به نظم می کشانند. هر نظریه با هدف تبیین کنندگی از پدیده خاص، تنها بازگویی بخشی از آن پدیده را به عهده دارد و بخش دیگر با توجه به گرایشها و ترجیحات مختلف، فروگذارده می شود. عوامل فرامعرفتی، قلمرو مسأله یابی و ارائه راه حل مسائل را تحت تأثیر قرار می دهد و این سبب تعین یافتگی نظریه ها در تبیین پدیده ها می گردد; بنابراین لازم است هر نظریه را با توجه به زمینه های تاریخی، اجتماعی و معرفتی که در پیدایش آن نقش داشته اند، مورد ملاحظه قرار داد، تا با پیدایش و اصلاح عناصر تأثیرگذار بر آن، بتوان به توسعه نظریه پردازی در شاخه های مختلف علوم کمک کرد.