تحولات نظری فقه سیاسی شیعه از مشروطیت تا انقلاب اسلامی
چکیده
از دوره مشروطیت به بعد شاهد غلبه گفتمان جدیدی در فقه سیاسی شیعه یعنی «تعطیل نبودن حکومت در عصر غیبت» و به تبع آن، کنار رفتن گفتمان «تعطیلی حکومت در عصر غیبت» هستیم. این تحول گفتمانی در فقه سیاسی در پی شکل گیری اجتهاد جدیدی در فقه شیعه مطرح شد و بر عرصه علمی شیعه تسلط یافت. عوامل عمده شکل گیری آن را میتوان بسط تحقیقات اصولی، تأثیر مکتب ملاصدرا، افزایش نفوذ اجتماعی فقها و ناکار آمد دانستن نظام استبدادی از سوی فقها، دانست.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- عباس حیدری بهنویه — حجهالاسلام عباس حیدری بهنوئیه فارغ التحصیل کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام