اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی با روی آورد شناختی ـ رفتاری بر کاهش نشانه های اختلال های رفتاری درون نمود در دانش آموزان
چکیده
باتوجه به فزونی میزان شیوع اختلالهای رفتاری دروننمود در دانشآموزان و تأکید متخصصان بر تشخیص و مداخله زودهنگام؛ هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی با شیوه شناختی ـ رفتاری بر کاهش نشانههای اختلالهای رفتاری دروننمود در دانشآموزان بود. روش پژوهش حاضر آزمایشی است طرح به کار رفته در این پژوهش، طرح پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل و همچنین مرحله پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانشآموزان دختر پایه پنجم و ششم ابتـدایی مظنون به اختلالهای رفتاری دروننمود شهر لنگرود در سال تحصیلی 92-1391 تشکیل میدادند. تعداد 30 نفر از این دانش آموزان با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای تصادفی انتخاب و به شیوه تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. برای سنجش اختلالهای رفتاری دروننمود از سیاهه رفتاری کودک استفاده شد. برنامه آموزش مهارتهای اجتماعی والکر در طی 17 جلسه به مدت دو ماه برای افراد گروه آزمایش ارائه گردید. جهت تحلیل دادههای جمعآوری شده از آزمون تحلیل کوواریانس اندازهگیری مکرر استفاده شد. تحلیل دادههای این پژوهش نشان داد که در مرحله پسآزمون و پیگیری، بین دو گروه آزمایش و کنترل، در میزان نشانههای اختلالهای رفتاری دروننمود تفاوت معنادار وجود دارد. با توجه به مؤثر بودن آموزش مهارتهای اجتماعی در کاهش نشانههای اختلالهای رفتاری دروننمود دانشآموزان، بنابراین میتوان از این روش در کنار برنامههای رسمی مدارس استفاده نمود.