تاثیر آرایش و فواصل بهینه آبپاشها بر ضریب یکنواختی سامانه آبیاری بارانی ثابت
چکیده
کاهش تلفات آب به دلیل افزایش ضریب یکنواختی در سیستم های آبیاری بارانی مستلزم انتخاب فواصل و آرایش مناسب برای استقرار آبپاش ها است. در بررسی حاضر، به منظور ارزیابی تاثیر فواصل و آرایش آبپاش ها بر روی ضریب یکنواختی سیستم و بررسی کمی و کیفی تاثیرپذیری ضرایب یکنواختی نسبت به تغییر پارامترهای مساحت تحت پوشش آبپاشها و سرعت باد در شرایط مختلف استقرار، آزمایش تعیین الگوی توزیع آبپاش منفرد طبق استانداردهای ایزو 2/7749 و ایزو 8026 بر روی سه آبپاش vyr 35، iriline 30و rainbird 40bدر شرایط متفاوت باد صورت گرفت. در این بررسی، آرایش مربعی دارای بیشترین ضریب یکنواختی و نیز کمترین حساسیت نسبت به کاهش ضریب یکنواختی با مقادیر متوسط 3/5 و 5/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 4/59 درصدی مساحت تحت پوشش و 3/98 درصدی سرعت باد بود. کمترین حساسیت ضریب یکنواختی برای آبپاش irilineبا مقادیر متوسط 4/3 و 48/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 37 درصدی مساحت تحت پوشش و 8/117درصدی سرعت باد بدست آمد. نتایج حاکی از آن است که برای حصول ضریب یکنواختی مطلوب در شرایط وجود بادهای بیش از چهار متر بر ثانیه حداکثر فواصل آبپاشها در حدود 40 درصد قطر پاشش اسمی آبپاش با آرایش مربعی قابل توصیه است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمد بزانه — دانشجوی سابق کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه تبریز.
- علی اشرف صدرالدینی — استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.
- امیرحسین ناظمی — استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.
- رضا دلیر حسننیا — استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.