Article

تاثیر آرایش و فواصل بهینه آبپاش‎ها بر ضریب یکنواختی سامانه آبیاری بارانی ثابت

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

کاهش تلفات آب به دلیل افزایش ضریب یکنواختی در سیستم های آبیاری بارانی مستلزم انتخاب فواصل و آرایش مناسب برای استقرار آبپاش ها است. در بررسی حاضر، به منظور ارزیابی تاثیر فواصل و آرایش آبپاش ها بر روی ضریب یکنواختی سیستم و بررسی کمی و کیفی تاثیرپذیری ضرایب یکنواختی نسبت به تغییر پارامترهای مساحت تحت پوشش آبپاش‎ها و سرعت باد در شرایط مختلف استقرار، آزمایش تعیین الگوی توزیع آبپاش منفرد طبق استانداردهای ایزو 2/7749 و ایزو 8026 بر روی سه آبپاش vyr 35، iriline 30و rainbird 40bدر شرایط متفاوت باد صورت گرفت. در این بررسی، آرایش مربعی دارای بیشترین ضریب یکنواختی و نیز کمترین حساسیت نسبت به کاهش ضریب یکنواختی با مقادیر متوسط 3/5 و 5/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 4/59 درصدی مساحت تحت پوشش و 3/98 درصدی سرعت باد بود. کمترین حساسیت ضریب یکنواختی برای آبپاش irilineبا مقادیر متوسط 4/3 و 48/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 37 درصدی مساحت تحت پوشش و 8/117درصدی سرعت باد بدست آمد. نتایج حاکی از آن است که برای حصول ضریب یکنواختی مطلوب در شرایط وجود بادهای بیش از چهار متر بر ثانیه حداکثر فواصل آبپاش‎ها در حدود 40 درصد قطر پاشش اسمی آبپاش با آرایش مربعی قابل توصیه است.

Authors and affiliations
  1. محمد بزانه — دانشجوی سابق کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه تبریز.
  2. علی اشرف صدرالدینی — استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.
  3. امیرحسین ناظمی — استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.
  4. رضا دلیر حسن‎نیا — استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.

Similar items