بررسی بازیابی اورانیم از محیط سولفاته توسط غشای مایع تودهای حاوی آلامین 336 در کروزن
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این مطالعه، بازیابی اورانیم از محیط سولفاته توسط غشای مایع تودهای حاوی آلامین 336 مورد بررسی قرار گرفته است. اثر غلظت اورانیم و سولفوریک اسید در فاز دهنده، غلظت حامل در فاز غشای مایع، غلظت آمونیم‌کربنات در فاز گیرنده و سینتیک انتقال بررسی شد. بهترین شرایط جهت انتقال اورانیم را فاز دهنده حاوی سولفوریک‌اسید 15/0 مول بر لیتر، آمونیم‌کربنات 5/0 مول بر لیتر به‌عنوان فاز گیرنده و غشای مایع آلامین 336 با غلظت 0125/0 مول بر لیتر فراهم نمود. با افزایش غلظت سولفوریک‌اسید تا غلظت 15/0 مول بر لیتر و غلظت آلامین 336 تا 0125/0 مول بر لیتر انتقال اورانیم افزایش و سپس کاهش یافت. افزایش غلظت اولیه اورانیم در فاز دهنده موجب کاهش در انتقال اورانیم گردید. بررسی سینتیک انتقال نشان داد که عامل کنترل‌کننده سرعت انتقال، رهاسازی اورانیل از فاز غشای مایع به فاز گیرنده می‌باشد. سینتیک انتقال با فرض واکنش‌های سری شبهدرجه یک برگشتناپذیر به‌ترتیب برای استخراج و بازیابی مدل شد. برای غشای مایع حاوی آلامین 336 و آلامین 336 سولفاته شده ثابت سرعت استخراج به‌ترتیب 1-min 0061/0 و 0107/0 و ثابت سرعت بازیابی به‌ترتیب1-min 4-10×56/5 و 4-10×12 به‌دست آمد.