بررسی اثر یک مشتق از پروتئین apaf-۱ بر فعالیت کاسپاز سلولهای hek۲۹۳t
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: مرگ برنامه ریزی شده سلول یا همان آپوپتوز یکی از مهمترین فرآیندهای فیزیولوژیکی در تکوین و حفظ هموستازی موجودات چندسلولی می باشد. هر گونه اختلالی در تنظیم آپوپتوز منجر به ایجاد اختلالات گسترده ژنتیکی، بیماری های خود ایمنی و سرطان می شود. فرآیند آپوپتوز هم در بحث سلامت و هم در بیماری ها ضروری می باشد. اصطلاح آپوپتوز به تغییرات مورفولوژیکی یک سلول که درگیر مرگ برنامه ریزی شده باشد اطلاق می گردد که این تغییرات معمولاً به صورت چروکیدگی سلول، متراکم شدن هسته، برآمدگی های سطح غشاء، قطعه قطعه شدن غشاء پلاسمائی و تبدیل شدن آن ها به اجسامی به نام اجسام آپوپتوزی و تغییرات سطح غشاء که در نهایت به فاگوسیتوز شدن سلول آپوپتوزی منجر می شود. مواد و روش ها: پس از ایجاد جهش هدف دار در ژنapaf-1 به کمکpcr ، سلولهای hek293t به کمک لیپوفکتامین ترانسفکت شدند. 24 ساعت بعد از ترانسفکشن سلول ها در حضور دوکسوروبیسین قرار گرفتند و فعالیت کاسپاز 3 و 7 آن ها در زمان های مختلف مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: فعالیت کاسپاز 3 و 7 به خوبی در سلولهای ترانسفکت شده مشاهده شد و این فعالیت حدود 3 برابر سلولهای کنترل بود که این داده به خوبی نشان دهنده افزایش فعالیت کاسپاز 3 و 7 در سلولهایhek293t است. با توجه به مشاهده صورت گرفته احتمالاً دومین انتهایی پروتئین apaf-1 نقش کنترلی بر روی آزادسازی کاسپاز دارد. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد دومین انتهایی پروتئینapaf-1 فعالیت کاسپازهای سلول را کنترل میکند و امکان استفاده از آن به عنوان یک بیوسنسور برای غربالگری داروهای ضد سرطان وجود دارد.