تعیین مدل پیش بینی کننده رفتار خطرناک رانندگی در سیل
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده رانندگی در سیل یکی از علل عمده مرگومیرها در سیلاب میباشد. هدف این مطالعه تعیین عوامل خطر مرتبط با رفتار خطرناک رانندگی در سیل و ارائه مدل رفتاری مربوطه بود. مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بوده و جمعیت هدف در این مطالعه 150 نفر از ساکنان بالای 18 سال شهر قوچان بودند. دادهها بوسیله پرسشنامه جمعآوری گردیدند. آزمون کای دو و تحلیل رگرسیون لجستیک برای تحلیل دادهها و برآورد مدل مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج آزمون کای دو نشان داد بین سه متغیر سطح تحصیلات، واکنش نسبت به هشدار وقوع سیل و دانش راجع به علل اصلی مرگ افراد در سیل با متغیر رانندگی در سیل رابطه معنیدار وجود دارد. در مدل رگرسیون لجستیک برآورد شده، دو متغیر سطح تحصیلات و واکنش نسبت به هشدار وقوع سیل دارای ارزش پیشبینی کنندگی رفتار رانندگی در سیل بودند. بر این اساس احتمال اینکه افراد فاقد تحصیلات دانشگاهی رفتار پرخطر رانندگی در سیل را از خود بروز دهند، بیش از 2.6 برابر افراد دارای تحصیلات دانشگاهی است. علاوه بر این افرادی که هشدار خطر وقوع سیل را جدی نمیگیرند 2.5 برابر بیشتر از سایرین احتمال دارد رفتار پرخطر رانندگی در سیل را از خود بروز دهند. برای کاهش رفتار خطرناک رانندگی در سیل میتوان با شناسایی گروههای پرخطر در مناطق سیلخیز، مداخلات و برنامههای آموزشی برای کاهش بروز این رفتار انجام داد.