مقایسه کارایی فرآیند اکسیداسیون فتوکاتالیستی راکتیو بلو ۱۹ با نانوذره tio۲ و نانو فیبر tio۲
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: وجود مواد رنگزایی مثل راکتیوبلو 19 در منابع آب و پساب صنایع نساجی از مشکلات زیست محیطی بسیاری از جوامع است. تاکنون روشهای مختلفی برای حذف این رنگ مورد توجه قرار گرفته است که استفاده از اکسیداسیون فتوکاتالیستی از جمله این روشها به شمار میرود. روش کار: این مطالعه در مقیاس آزمایشگاهی و به صورت ناپیوسته با استفاده از راکتورهای با حجم 500 میلیلیتر انجام گرفت. در این تحقیق اثر ph، غلظت اولیه کاتالیست، غلظت اولیه رنگ و مدت زمان واکنش فتوکاتالیستی بر حذف رنگ راکتیو بلو 19 بررسی شد. از روش آماری سطح پاسخ بر مبنای central composite design (ccd) جهت ارزیابی اثر متغیرهای مستقل بر راندمان حذف و پیشگویی بهترین پاسخ استفاده شد. سپس با نقاط بهینه بدست آمده از طراحی آزمایش، آزمایش فتوکاتالیستی با نانو فیبر tio2 نیز با سه بار تکرار انجام شد. غلظتهای ورودی و خروجی رنگ با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه گیری شد. یافته ها: اثر ph و غلظت نانو ذره و زمان بر روی میزان حذف رنگ معنیدار بود که اثر ph، خطی و اثر غلظت نانوذره tio2 هم رابطه مستقیم خطی و هم از نوع رابطه با توان دوم داشت. همچنین شرایط بهینه برای راندمان حذف 95 درصدی رنگ توسط فرایند فتوکاتالیستی tio2 در غلظت نانوذره برابر 1 میلیگرم در لیتر، غلظت رنگ اولیه 20 میلی گرم درلیتر، ph برابر 2/4 و در زمان 75 دقیقه اتفاق افتاد. نتیجه گیری: فرایند مورد استفاده در این مطالعه با توجه به شرایط در نظر گرفته شده قادر به تجزیه و تخریب رنگ بود و راندمان حذف فرایند فتوکاتالیستی نانوذره tio2 در شرایط یکسان بیشتر از فرایند فتوکاتالیستی نانو فیبر tio2 بود.