ارزیابی قدرت سلول های دندریتیک مشتق شده از مونوسیت بیماران لوسمی مزمن در برداشت tumor cell lysate با استفاده از تکنیک فلوسیتومتری

پرویز کوخائی، p. kokhaej immunology & gene therapy lab, karolinska institute, stockholm, swedenانستیتو کارولینسکا، cck، آزمایشگاه ایمنی و ژن درمانی، استکهلم، سوئد رضا مهدیان، r. mahdian cell bank dept, pasteur institute of iran, tehran, iranانستیتو پاستور ایران، بانک سلولی، تهران، ایران فاطمه پاک، f. pak dept. of immunopathology, karolinska hospital, stockholm, swedenبیمارستان کارولینسکا، cck، بخش ایمونوپاتولوژی، استکهلم، سوئد شیرین شهبازی، sh. shahbazi dept. of genetic, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشکده بهداشت دانشگاه تهران، دپارتمان ژنتیک، تهران، ایران بیژن صدیقی مقدم، b. sadighi moghadarn dept. of immunology, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan,iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پزشکی، بخش ایمونولوژی، سمنان، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سابقه و هدف: سلولهای دندریتیک، کارآمدترین سلولهای عرضه کننده آنتی ژن به سیستم ایمنی می باشند. آنها قویا در شروع پاسخ اولیه ایمنی، بیماری های اتوایمیون، رد پیوند، عفونت با ویروس نقص ایمنی اکتسابی (hiv) و پاسخ ایمنی ضد تومور نقش دارند. سلولهای دندریتیک در شکل نابالغ خود مولکولهای آنتی ژن را به طور فعال برداشت می کنند. اگرچه توانایی سلولهای دندریتیک پالس شده با tumor lysate در فعال سازی سلولهای t اختصاصی تومور در بیماران لوسمی لنفوسیتیک مزمن (cll) گزارش شده است اما تاکنون برداشت آنتی ژن های محلول موجود در tumor lysate توسط سلول های دندریتیک به طور مستقیم نمایش داده نشده است. این مطالعه بر آن است که تا با به کارگیری تکنیک فلوسیتومتری، برداشت مولکولهای آنتی ژن را بررسی نماید. مواد و روش ها: در این مطالعه، سلولهای دندریتیک بیماران لوسمی لنفوسیتیک مزمن و افراد نرمال اهدا کننده خون بررسی شده اند. مونوسیت های خون محیطی با استفاده از ذرات مغناطیسی پوشیده شده با mab anti-cd14 و عبور آنها از ستون های minimacs در میدان مغناطیسی جدا شده و در حضور سیتوکین های gm-csf و il-4 به مدت پنج روز کشت داده شد تا سلولهای دندریتیک نابالغ، تولید گردد. پروتئین های محلول tumor lysate با fitc، نشان دار شدند و سپس میزان برداشت این پروتئین ها توسط سلولهای دندریتیک با استفاده از سیستم فلوسیتومتری facs تعیین گردید. یافته ها: میزان فلورسانس سلولهای دندریتیک پالس شده با tumor lysate نشان دار؛ حتی بعد از خاموش نمودن فلورسانس سطحی آنها به طور قابل ملاحظه ای از سلولهای دندریتیک پالس نشده بیشتر بود. این موضوع چه در مورد سلولهای دندریتیک بیماران cll و چه افراد نرمال مورد بررسی صادق بود. نتیجه گیری: سلولهای دندریتیک نابالغ مشتق شده از منوسیت ها قادرند مولکولهای آنتی ژن محلول موجود در tumor lysate تهیه شده از لنفوسیت های توموری بیماران cll را برداشت کنند