اثربخشی بازآموزی سبکهای اسنادی بر بهبود ابعاد عملکرد خانواده زوجین متقاضی طلاق
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازآموزی سبکهای اسنادی بر بهبود ابعاد عملکرد خانواده زوجین متقاضی طلاق شهر یزد بود. روش: پژوهش نیمه آزمایشی و براساس طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. آزمودنیها شامل 40 نفر (20 زوج) از زوجین متقاضی طلاق شهر یزد بودند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل (10 زوج آزمایش و 10 زوج کنترل) گمارده شدند. پژوهشگر مدت 8 جلسه، آموزشهای لازم را به گروه آزمایش ارایه داد. بهمنظور جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه عملکرد خانواده (fad) استفاده گردید.جهت تجزیه و تحلیل دادهها علاوه بر آمار توصیفی از روش مانکوا، آنوا، آنکوا و تی مستقل نیز استفاده گردید. یافته ها: نتایج آزمون لامبدای ویلکز نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل حداقل در یکی از متغیرهای وابسته تفاوت معنیدار وجود دارد 969/19 f=. همچنین نتایج تحلیل آنکوا در متن مانکوا نیز نشان داد اثر آموزش برروی حل مسأله (85/0) و کنترل رفتار (68/0) میباشد که این اثر معنادار بود. همچنین بازآموزی سبکهای اسنادی توانسته است آمیزش عاطفی، نقشها، همراهی عاطفی و ارتباط را در زوجین بهبود بخشد. نتیجه گیری: با به کارگیری بازآموزی سبکهای اسنادی به زوجین متقاضی طلاق میتوان عملکرد خانواده آنها را بهبود بخشید و در جهت کاهش طلاق گام برداشت.
Authors and affiliations
- حسن زارعی محمودآبادی — استادیارگروه روانشناسی، دانشگاه یزد