مطالعه ی رابطه ی بازی های ویدئویی و رایانهای خشونت آمیز با متغیّرهای درون خانوادگی و تحصیلی فرزندان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: این پژوهش به مطالعهی رابطهی بازی های ویدئویی و رایانهای با متغیّرهای درون خانوادگی و تحصیلی در بین نوجوانان دبیرستانی می پردازد. روش: با استفاده از روش همبستگی و روش نمونه-گیری هدفمند تعداد 188 نفر دختر و پسر دانشآموز بر حسب اظهارات مربّیان و ناظم مدرسه(مقیاس محقّق ساخته سطح خشونت در مدارس)، ( مقیاس 1 تا 8 ساعت استفاده ار بازیهای رایانهای خشن) در میان 5 دبیرستان انتخاب شدند. در این تحقیق اندازه گیری خشونت از طریق خودگزارشدهی دانشآموز و سوابق مدرسه-ای انجام گرفته است. روایی صوری و محتوایی توسّط متخصّصان و پایایی هر سه بخش پرسشنامه از طریق آلفای کرانباخ به ترتیب 92/، 88/ و 85/ و پایایی کل 89/ محاسبه گردید. یافتهها: یافته-های تحقیق نشان داد پسران بیشتر از دختران درگیر بازیهای رایانه ی خشن هستند و محتمل است انجام این بازی-ها مقدار بیشتری خشونت را توسّط پسران در خانه یا مدرسه تولید کند. از نتابج این تحقیق دریافتیم که بین متغیّرهای خشونت خانوادگی و خشونت در مدرسه رابطه وجود دارد. نظارت والدین بر انتخاب بازی نوجوانان و میزان بازی کردن آنها می تواند نقش تعدیلکننده روی اثرات مخرّب بازیهای ویدیویی در مدارس بازی کند. دانشآموزانی که بازیهای رایانهای خشن انجام میدهند احتمال دارد با افت نمرات در مدرسه مواجه شوند. سرانجام میان متغیّرهای پیش بین خانوادگی بیانگر خشونت(مدّت بازی در منزل، دعواهای خانوادگی به ویژه دعوای والدین ) و بازی های خشن ویدئوی- رایانهای رابطه وجود دارد. نتیجهگیری: سطح خشونت (کتک کاری، خشونت لفظی و قهر) در بین خانواده نوجوانانی که از بازی های رایانهای خشن استفاده می کنند در بسیاری از موارد بر اساس متغیّرهای درون خانوادگی مانند تعداد فرزندان، شغل والدین، گذراندن وقت کافی با فرزندان و نوع رابطهی والدین متغیّر است.
Authors and affiliations
- مصطفی قادری — استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه کردستان
- فریبا بهرامی — کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی