سنجش و بررسی کیفیت زندگی ذهنی بر اساس ادراک ساکنان (نمونه موردی محله هاشمی در منطقه 10 تهران)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
کلان شهر تهران هم اکنون، از لحاظ کیفیت زندگی با انواع مسائل و مشکلات اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیرساختی مواجه است. بنابراین شناخت کیفیت زندگی، تصمیم گیران را در درک بهتر پیچیدگی مشکلات و شناسایی پتانسیل های بهبود کیفیت زندگی در نقاط مختلف شهر، یاری می کند. بهبود کیفیت زندگی، یکی از مهمترین اهداف برنامهریزی در شهرها است. از این رو برنامهریزان علاقهمند هستند که موثرترین عوامل در بهبود کیفیت زندگی افراد را شناسایی کنند. بنابراین در این مقاله سعی برآن است که برای بررسی کیفیت زندگی ذهنی بر اساس ادراک ساکنان در محیط سکونتی مدلی ارائه گردد. این مدل کیفیت زندگی را در دو بعد مورد بررسی قرار میدهد .براساس مطالعات اسنادی و کتابخانهای دو بعد محله و مسکن برای سنجش کیفیت زندگی ذهنی انتخاب شده است. برای بررسیهای آماری از آزمونهای t تک نمونهای، رگرسیون چندگانه و همبستگی پیرسن استفاده شده است. نتایج نشاندهنده این موضوع است که کیفیت زندگی ذهنی در محدوده مورد مطالعه در سطح پایینی قرار دارد.
Authors and affiliations
- علی اکبر تقوایی — دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه تربیت مدرس
- مجتبی رفیعیان — دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه تربیت مدرس
- حسن سلمانی — شهرسازی از دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه تربیت مدرس