بررسی ارتباط الگوهای مقاومت دارویی و وجود اینتگرون های کلاس ۱، ۲ و ۳ در میان باکتری های جدا شده از نمونه های صفرا در بیماران دارای اختلالات دستگاه صفراوی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: هدف از این مطالعه شناسایی باکتری های مرتبط با بیماری های دستگاه صفراوی و بررسی ارتباط حضور اینتگرون های کلاس 1، 2 و 3 در آن ها با الگوهای مقاومت دارویی است. روش بررسی: نمونه های صفرای بیماران صفراوی تحت کلانژیوپانکراتوگرافی از نظر حضور باکتری و الگوی مقاومت دارویی توسط روش بیوشیمیایی و انتشار دیسک بررسی گردیدند. به منظور تعیین حضور ژن های inti1، inti2، و inti3 در dna ژنومی و پلاسمیدی این جدایه ها، از pcr استفاده گردید. یافته ها: از میان 102 نمونه ی صفرا، 2/41 درصد نمونه ها کشت مثبت بودند. باکتری های جدا شده شامل اشریشیاکلی (5/35 درصد)، انتروکوکوس (4/19 درصد)، کلبسیلا پنومونیه (74/17 درصد)، سودوموناس آئروژینوزا (74/17 درصد)، آسینتوباکتر (45/6 درصد)، استافیلوکوکوس اپیدرمایدیس (6/1 درصد) و استرپتوکوکوس ها (6/1 درصد) بود. تمامی جدایه ها به آموکسی سیلین- کلاولونیک اسید مقاوم بودند و 5/87 درصد آن ها الگوی مقاومت چندگانه را نشان دادند. انتشار اینتگرون های کلاس 1 و 2 در بین جدایه ها به ترتیب در اشرشیاکلی 09/59 درصد و 50 درصد، سودوموناس ائروژینوزا 81/81 درصد و 45/45 درصد، کلبسیلا پنومونیه 6/63 درصد و 27/27 درصد و آسینتوباکتر بومانی 100 درصد و 100 درصد بود. این نتایج همچنین حضور اینتگرون های کلاس 1 و 2 را بر روی پلاسمیدهای استخراج شده و وجود ارتباط معنادار میان اینتگرون کلاس 1 و مقاومت به سیپروفلوکساسین و جنتامایسین را نشان دادند. نتیجه گیری: فراوانی بالای اینتگرون های کلاس 1 و 2 در میان جدایه های صفراوی و ارتباط آن ها با افزایش فنوتیپ مقاومت آنتی بیوتیکی پیشنهاد کننده ی نقش صفرا به عنوان عامل انتخابی باکتری های کد کننده ی این عناصر است.