مطالعه ی رفتاری مصرف کنندگان تزریقی مواد در شهر زنجان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده زمینه و هدف: مصرف کنندگان تزریقی مواد تقریبا 68 درصد آمار مبتلایان شناخته شده به hiv/aids را در کشور تشکیل می دهند. مهم ترین علت ابتلا در این گروه، تزریق مشترک مواد مخدر و احتمال انتقال از طر یق رفتارهای پر خطر از جمله برقراری رابطه با شرکای جنسی متعدد می باشد. با توجه به مشکل در دسترسی به این گروه، اطلاعات کمی از آن ها وجود دارد. لذا این مطالعه ی رفتاری به منظور کسب شناخت بیشتر از رفتارهای پر خطر معتادان تزریقی شهر زنجان در رابطه با عفونت hiv/aids انجام گردید. روش بررسی: در این مطالعه ی توصیفی- مقطعی، تعداد 61 نفر از مصرف کنندگان تزریقی مواد ساکن شهر زنجان به روش نمونه گیری غیر احتمالی و با مراجعه به مکان های احتمالی تجمع و تردد آن ها انتخاب گردیدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد سلامت خانواده (سال 2000)، بررسی مراقبت رفتاری (bss) در بین مصرف کنندگان تزریقی مواد بود. یافته ها: میانگین مدت مصرف مواد 5 ± 1/12 سال، تزریق مواد 5/3 ± 5/4 سال و سن شروع اولین مصرف تزریقی 4/5 ± 24 سال بود. شایع ترین ماده ی تزریقی، هرویین (7/96 درصد) و غیر تزریقی حشیش (2/85 درصد) بود. 7/55 درصد 4 بار یا بیشتر در روز تزریق می کردند. 8/32 درصد سابقه ی استفاده از سرنگ مشترک داشتند. 100 درصد نمونه ها از نقش سرنگ مشترک در انتقال hiv آگاه بودند. 3/44 درصد تحت تست hiv قرار گرفته بودند که از بین آن ها، 4/70 درصد از نتیجه آزمایش خود مطلع بودند. نتیجه گیری: سن پایین شروع اعتیاد تزریقی، اشتراک سرنگ، پوشش کمتر از یک چهارم مصرف کنندگان از نظر انجام آزمایش داوطلبانه hiv و عدم اطلاع یک سوم آن ها از نتیجه ی آزمایش خود، نشان دهنده ی اهمیت اولویت گذاری و ارایه ی خدمات بیشتر به این گروه بسیار پر خطر می باشد.