بررسی گونه کنه های سخت و آلودگی آنها به خانواده انتروباکتریاسه در دامهای شهرستان آمل

امیر کیهانی، amir keyhani msph student of medical parasitology, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran iran.دانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران جلیل نجاتی، jalil nejati msph student of medical entomology, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran iran.دانشجوی کارشناسی ارشد حشره شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران علی رستمی، ali rostami msph student of medical parasitology, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran iran.دانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران مصطفی حسینی، mostafa hoseini epidemiology & biostatistics dept. school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه آمار و اپیدمیولوژی دانشکده بهداشت وانستیتوتحقیقات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران بهروز داوری، behrooz davari parasitology dept., kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranگروه انگل، قارچ و حشره شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران سید حسن موسی کاظمی، seyed hasan moosa-kazemi medical entomology & vector control dept, school of health , tehran university of medical sciences, tehran ,iran.گروه حشره شناسی پزشکی و مبارزه باناقلین دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده زمینه و هدف : کنه ها از انگل های خارجی مهم در دامها بوده که می توانند ناقل عوامل ویروسی، ریکتزیایی و باکتریایی باشند. این مطالعه با هدف تعیین میزان آلودگی دامهای شهرستان آمل به کنه های سخت و آلودگی کنه ها به باکتریهای خانواده انتروباکتریاسه انجام گرفت. روش بررسی : در این مطالعه توصیفی، کنه های دامها (گاو،گاومیش،گوسفند و بز) از دامداری های شهرستان آمل جمع آوری و پس از تعیین گونه، کشت آزمایشگاهی از آنها انجام گرفت. یافته ها: .در این پژوهش تعداد 650 کنه جمع آوری گردید که متعلق به 8 گونه بودند. بیشترین وفور مربوط به گونه hialoma asiaticum asiaticum و کمترین وفور مربوط به rhipicephalus bursa بوده است. بالاترین میزان آلودگی کنه ای در دامها مربوط به گاو و گاومیش( 5/38% ) بود. نتایج بررسی باکتری شناسی بر روی همولنف کنه های بدست آمده بیانگر آلوده بودن آنها به 13 نوع باکتری از جمله کلبسیلا، اشریشیاکلی، سالمونلا، پروتئوس، سراشیا، شیگلا، استافیلوکوک ارئوس و استافیلوکوک اپیدرمیدیس بود. بیشترین میزان آلودگی مربوط به اشریشیاکلی (5/38%) و کمترین میزان مربوط به سراشیا ( 2% ) بوده است. نتیجه گیری: با توجه به وفور بالا در کنه های ایکسودیده (ixodidae) در منطقه مورد مطالعه و وجود آلودگی باکتریایی در آنها توصیه می گردد تا جهت حفظ سلامت دامها و دامداران آموزش های لازم جهت ارتقاء سطح آگاهی آنها نسبت به مسائل بهداشتی، نگهداری دام و روشهای پیشگیری متداول (سمپاشی جایگاه نگهداری دام ، حمام ضد کنه ای و...) صورت گیرد