تأثیر مداخلات ترک سیگار بر میزان fev۱ افراد سیگاری مبتلا به بیماریهای مزمن انسدادی ریه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: مهمترین عامل ایجادکننده copd مصرف سیگار است، ترک سیگار مؤثرترین اقدام برای پیشگیری از copd یا کند کردن پیشرفت بیماری است. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مداخلات ترک سیگار بر میزان fev1 و در نهایت بهبود عملکرد ریه بیماران سیگاری مبتلا بهcopd انجام شده است . روش بررسی: نوع مطالعه کار آزمایی بالینی و نمونه گیری به روش آسان انجام شد. سپس بطور تصادفی 160 نفر از بیمارانی که دارای ویژگیهای شرکت در پژوهش بودند به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه، برگ ثبت اطلاعات و آزمون استاندارد فاگروشتروم بود. روش گردآوری داده ها به این صورت بود که با مراجعه به واحدهای مورد پژوهش و پرونده بالینی آنها پرسشنامه تکمیل و قبل و سه ماه بعد از مطالعه میزان مصرف سیگار و میزان fev1 با دستگاه اسپیرومتری دستی اندازه گیری و در برگه ثبت اطلاعات درج گردید. برای گروه مداخله، مداخلات ترک سیگار به صورت مشاوره فردی، تلفنی و ارائه مطالب خود یاری استاندارد در مورد مضرات سیگار، روشهای ترک سیگار و توصیه به مصرف فرآورده های جایگزین نیکوتین بمدت 3 ماه انجام شد. جهت تعیین ارتباط آماری از آزمونهای تی مستقل و تی زوج، کای دو، آزمون دقیق فیشر و .... استفاده شد. یافته ها: در بررسی میزان مصرف سیگار سه ماه بعد از مطالعه نسبت به قبل از مطالعه، میزان کاهش مصرف سیگار در گروه مداخله 66% در برابر گروه کنترل 8/42% بود (001/0=p) و ترک سیگار 3/41% در برابر گروه کنترل 3/26% بود (006/0=p). در بررسی میزان fev1 در سه ماه بعد از مطالعه نسبت به قبل از مطالعه در گروه مداخله (2/13%) و در گروه کنترل (5/0%) افزایش نشان داد که بین میزان افزایش fev1 اختلاف آماری معنی داری (039/0= p) وجود داشت. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که مداخلات ترک سیگار با افزایش میزان fev1 و با کند نمودن روند کاهش fev1 باعث بهبود عملکرد ریه بیماران سیگاری مبتلا به copd می شود