بررسی تغییرات سفتی عضلانی بر اساس شاخص های بیو مکانیکی در مفصل آرنج بیماران سکته مغزی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: در تحقیق حاضر تلاش شد که روند تغییرات سفتی عضلانی بر اساس معیارهای بیومکانیکی در مفصل آرنج بیماران سکته مغزی، به ازاء افزایش سرعت حرکت غیر فعال مفصل آرنج و افزایش میزان معیار mas، بررسی شود. روش بررسی: شاخصهای بیو مکانیکی ویسکوز و الاستیک در بخشهای مختلف از نمودار گشتاور زاویه حرکت غیر فعال فلکشن و اکستنشن مفصل آرنج در 15 بیمار سکته مغزی و 15 فرد سالم توسط دینامومتر ایزوکینتیک سایبکس (cybex) ثبت گردید و برنامهای در محیط matlab توسعه یافت که قادر به محاسبهی شاخصها در هر بازه بود. بیماران را بر اساس شدت معیار کیفی سفتی عضلانی (mas) به 3 گروه 1، 2 و 3 تقسیم کرده و شاخص های مورد نظر برای گروه بیمار و گروه کنترل در 4 سرعت 15 ،45 ،75 و 120 درجه بر ثانیه محاسبه گردید. یافته ها: در خصوص شاخص های سفتی ویسکوالاستیک و سفتی ویسکوز، افزایش میزان شاخص های مربوطه به ازاء افزایش سرعت حرکت و میزان معیار mas در بین کلیه نمونه ها مشاهده شد و در خصوص شاخص سفتی الاستیک، افزایش نا منظم شاخص مربوطه به ازاء افزایش سرعت حرکت در بین نمونه ها ی گروه 2 و 3 به وضوح مشاهده شد همچنین با افزایش میزان معیار mas اثر شاخص مربوطه در رتبه های بالایی mas کاهش یافت. نتیجه گیری: مشاهده شد که با افزایش سرعت حرکت و میزان معیار mas، اثر سفتی ویسکوز در عضلات افزایش یافته، به این معنی که سفتی ایجاد شده در اندام درگیر در حرکت، در بیماری cva بیشتر به دلیل سفتی عضلات و ناشی از سفتی ویسکوز بوده است.