تأثیر تمرین قدرتی و برنامه بازتوانی قلبی بر پارامترهای بیومکانیکی سرعت و شدت جریان خون و ارتباط آن با سختی رگ در عروق بازویی و رانی در بیماران پیوند عروق کرونری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: با فرض اینکه بازتوانی قلبی و ورزش سبب کاهش قابل توجهی در میزان مرگ و میر بیماران عروق کرونر قلب میشود و نقش مهمی در امر پیشگیری ثانویه دارد، هدف از انجام این تحقیق اثر تمرینات قدرتی و برنامه بازتوانی قلبی بر پارامترهای بیومکانیکی سرعت و شدت جریان خون و بررسی ارتباط آن با شاخص سختی رگ در شریان های بازویی و رانی بیمارانی است که یک تا دو ماه از عمل پیوند عروق کرونری آنها گذشته است. روش بررسی: این پژوهش به صورت پیشآزمون و پسآزمون روی ۴۰ زن و مرد ۵۰ تا ۸۰ سالی که تحت عمل بایپس عروق کرونری قرار گرفته بودند، انجام شد. آزمودنیهای گروه آزمایش را ۱۸ نفر که به مدت شش هفته، هفتهایی سه جلسه به انجام برنامه بازتوانی و تمرینات قدرتی با شدت معین انجام شد، تشکیل دادند. گروه کنترل ۱۴ نفر بود، که در برنامهی تمرینی شرکت نداشتند. اندازهگیری متغیرهای سرعت جریان خون و قطر رگ در فاز سیستول و دیاستول با دستگاه اولتراسوند داپلر اندازهگیری و میانگین سرعت، شدت جریان خون و شاخص سختیرگ برای هر دو گروه محاسبه شد. از تی تست وابسته در سطح معناداری ۰/۰۵ از ضریب همبستگی پیرسون جهت ارتباط سنجی بین پارامترها در سطح معناداری ۰٫۰۱ جهت تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: تغییرات معناداری در میزان اختلاف میانگین قطر سیستول و دیاستول شریان رانی و بازویی (۰/۰۰=p)، سرعت جریان سیستول شریان بازویی و رانی (۰/۰۴ و ۰/۰۰=p) و دیاستول آن(۰٫۰۰=p)، فشار خون سیستول و دیاستول (۰/۰۱ و ۰/۰۰=p) در گروه آزمایش وجود داشت. شاخص سختی رگ و شدت جریان خون بیماران گروه آزمایش در شریان ها تغییر معناداری نداشت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدستآمده، میتوان گفت تمرینات قدرتی و برنامه بازتوانی قلبی میتواند در بهبود رفتار همورئولوژی خون و وضعیت عروق محیطی این بیماران موثر باشد.