سنجش مؤلّفه های مؤثّر بر سرمایة اجتماعی در سکونتگاه های روستایی (مطالعة موردی: سکونتگاه های روستایی دهستان اسالم)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سرمایة اجتماعی یکی از مفاهیم جدید در حوزة اجتماعی و جامعهشناسی است که به طور گسترده توسّط محقّقان و پژوهشگران در رشتههای مختلف مورد استقبال قرار گرفته است. سرمایة اجتماعی با مؤلّفه هایی، همچون: اعتماد، مشارکت، انسجام و آگاهی مرتبط است و به پیوندها و ارتباطات میان اعضای یک شبکه به عنوان منبع باارزشی اشاره دارد که با خلق هنجارها و اعتماد متقابل، موجب تحقّق اهداف میشود و زمینة مناسبی برای بهره وری سرمایة انسانی و فیزیکی و راهی برای نیل به موفّقیت ایجاد میکند. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی است و جمعآوری اطّلاعات با استفاده از روش میدانی و پرسشنامه صورت گرفته است. برای آزمون فرضیات از آزمونهای t و رگرسیون استفاده شده است. نتایج آزمونها نشان میدهد میانگین سرمایه اجتماعی در سطح 15 روستای مورد مطالعه برابر با 29/3 است؛ به عبارت دیگر سطح سرمایة اجتماعی در دهستان اسالم در سطح متوسّطی قرار دارد. میانگین سرمایة اجتماعی در زنان 169/3 و در مردان 336/3 است؛ یعنی میانگین دو جامعه با هم برابر است و تفاوتی در میانگین سرمایة اجتماعی بین زنان و مردان وجود ندارد. بالاترین اثر بر شکلگیری سرمایة اجتماعی در بین مؤلّفه ها، مربوط به مشارکت اجتماعی با میزان beta، 477/0 است؛ به عبارت دیگر این مؤلّفه 7/47 درصد تغییرات سرمایة اجتماعی را تبیین میکند؛ در عین حال کمترین میزان را آگاهی اجتماعی با 145/0 داراست.