ساخت شبکه ای غزل کلاسیک فارسی (مطالعه موردی: غزل سنائی)
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این مقاله درصدد اثبات وجود ساخت شبکهای در غزل کلاسیک فارسی است. در ابتدا به تعریف مفهوم ساخت شبکهای پرداختهایم و در ادامه نشان دادهایم که در غزل تمهیدات و مؤلفههایی وجود دارد که میتوان مجموعه آنها را در قالب دو گروه «سازههای زبانی» و «سازههای موسیقایی» جای داد. تکرار، ارجاع، همآیی، هممعنایی، تضاد، جایگزینی و شمول معنایی، از تمهیدات مربوط به سازههای زبانی، و وزن، قافیه، ردیف، تجنیس، ردها، ترصیع و موازنه از سازه ها و تمهیدات موسیقایی هستند. مجموع این مؤلفهها در درون غزل شبکههای ارتباطی چندلایهای را پدید میآورند که منجر به پدیدآمدن نظامی درونی میشود. ما از این نظام درونی به «ساخت شبکهای» تعبیر می کنیم. این مقاله نشان میدهد که ارتباط در محور عمودی غزل کلاسیک وجود دارد.