مقایسه سبک های مدارا با استرس و سطح امیدواری بین اعضای انجمن معتادان گمنام و معتادان تحت درمان نگهدارنده متادون
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: معتادان گمنام و برنامه های 12گامی شبیه به آن، تاثیر گسترده ای در برنامه های درمان وابستگی به مواد داشته اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه سبک های مدارا با استرس و امیدواری میان اعضای انجمن معتادان گمنام و معتادان تحت درمان متادون انجام گرفت. روش: در این مطالعه علی مقایسه ای، تعداد 100 نفر مرد داوطلب (50 نفر انجمن معتادان گمنام، 50 نفر گروه درمان نگهدارنده متادون)، که حداقل 6 ماه دوره پرهیز از مواد داشته اند، پرسشنامه هایی شامل مقیاس امیدواری اسنایدر و مقیاس سبک های مدارای اندلر و پارکر را تکمیل کردند. یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات اعضای انجمن معتادان گمنام در مولفه تفکر عاملی، ریزمولفه امیدواری، سبک مقابله ای مساله مداری و سبک مقابله ای اجتناب مداری، به طور معناداری، بالاتر از میانگین افراد تحت درمان متادون است. نتیجه گیری: به نظر می رسد که شرکت فعال معتادان در انجمن معتادان گمنام ممکن است باعث یادگیری مهارت های مدارای موثر و تقویت اراده افراد برای رسیدن به اهداف شود.