اثر ۸ هفته تمرین مقاومتی بر مقدار اسفنگوزین -۱-فسفات، میزان بیان ژن اسفنگوزین-۱-فسفات کیناز۱ و ایزوفرم های مختلف زنجیره سنگین میوزینی عضلات اسکلتی موش صحرایی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف : اسفنگوزین-1-فسفات (s1p) در تنظیم، تکثیر، تمایز، هایپرتروفی و مقابله با مرگ برنامه ریزی شده سلولی و فعال سازی سلول های ماهواره ای (satellite cell) نقش دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثر 8 هفته تمرین مقاومتی بر مقدار اسفنگوزین-1-فسفات، میزان بیان ژن اسفنگوزین-1-فسفات کیناز1 و ایزوفرم های مختلف زنجیره سنگین میوزینی (mhc i, iia, iib, iix) عضلات اسکلتی تند و کند انقباض موش صحرایی نر انجام شد. روش بررسی : این مطالعه تجربی روی 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 8 هفته ای با وزن تقریبی 250-190 گرم انجام شد. موش ها به صورت تصادفی در دو گروه 12 تایی کنترل و تمرینی قرار گرفتند. نردبان مقاومتی یک متری با فاصله میله های 2 سانتی متری با شیب 85 درجه به عنوان وسیله تمرین مقاومتی و وزنه های متصل شده به دم حیوان به عنوان مقاومت استفاده شد. مقدار s1p در لایه کلروفرم به وسیله دستگاه hplc اندازه گیری شد. برای بررسی بیان ژن اسفنگوزین-1-فسفات کیناز1 (sk1) و ایزوفرم های مختلف زنجیره سنگین میوزینی (mhc i, iia, iib, iix) عضلات اسکلتی تند و کند موش ها از روش real-time pcr استفاده شد. بیان ژن ها در عضلات تاکننده بلند انگشت شست پا (flexor hallucis longus: fhl) به عنوان عضله تندانقباض و عضله نعلی (soleus: sol) به عنوان کندانقباض بررسی گردید. داده ها با میانگین و انحراف معیار توصیف گردید و پس از انجام آزمون نرمالیتی kolmogorov-smirnov، مقایسه میانگین ها با نرم افزار spss-17 و independent t-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها : تمرین مقاومتی محتوای s1p در عضله fhl 0.292±1.042 pmol/mg weight و sol 0.111±0.587 pmol/mg weight را در گروه تمرینی در مقایسه با عضله fhl 0.146±0.608 pmol/mg weight و sol 0.159±0.427 pmol/mg weight گروه کنترل افزایش داد (p<0.05). به علاوه تمرین مقاومتی باعث تغییرات در بیان ژن sk1 در عضله تندانقباض fhl و کندانقباضsol ، mhc i در عضله تندانقباضfhl و کندانقباضsol ، mhc iia در عضله تندانقباض fhl و کندانقباض sol، mhc iib در عضله تندانقباض fhl و کندانقباض sol و mhc iix در عضله کندانقباضsol گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل شد (p<0.05). نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که تمرین مقاومتی سبب افزایش میزانs1p عضلانی و بیان mhcs و sk1 می گردد.